Hey,

hier zijn we nog eens :-) Ik laat langs deze weg weten, dat ik 60 senseopunten heb gestort :-)

Dickie stelt het goed .. heel goed zelfs :D

We zijn echt maatjes voor het leven geworden ^^ ik heb ondertussen zelf een manier gevonden,
waarbij ik hem niet meer moet kammen (tegen zijn ruivig haar) .. hij vind zo een rol leuker (zo iets dat plakt, waarmee je normaal dierenhaar van kledij doet :D) hij vind het gewoon heerlijk, en hij ruift nu echt minder ^^

Hij is overigens erg speels geworden (wat wil je, ik heb hier over de 15 balletjes liggen .. zachte, harde, rinkelende, botsende, .. :D)

Groetjes,

Dickie en Maarten 

Hallo iedereen,

Ik breng even de groetjes over van Armani en Mr Black,

het gaat heel goed met ons.

Armani vind het heel leuk om op de schoot te zitten en geknuffeld te worden, Mr Black is nog wat bang maar komt toch al mee spelen.

Het komt dus helemaal in orde met deze twee schatten .

Ben zo blij met hen, ze hebben mijn hartje gestolen!

      lieve groetjs Inge

Hallo iedereen. Vorig jaar adopteerde ik Crème. Inmiddels is Crème Pêche geworden en heeft zij het behoorlijk naar haar zin. Ze was in het begin nogal schichtig en ging zich bij het kleinste geluidje of beweging verstoppen onder de kast.

Ondertussen is dit al voor een heel groot stuk opgelost, ze is nog altijd wantrouwig tegenover mensen die ze niet kent maar binnen ons gezinnetje is het een grote "flos" geworden. Ze laat zich de aaikes behoorlijk welgevallen en ze is er altijd als eerste bij om op schoot te kruipen en zich voor de ganse avond te installeren.

's Morgens verwacht ze altijd haar ochtendaaitje en ze kan danig over en weer rollen van plezier.

Een paar maand geleden heb ik nog een kattin geadopteerd vanuit een ander asiel. Het arme beestje werd samen met een ander kitten in een kartonnen doos op een zaterdagmorgen voor de poort (en dus voor de opening van het asiel) afgezet.

Pêche heeft zich ogenblikkelijk opgeworpen als "mama" van Fleur. Het was echt aandoenlijk om zien bij momenten.

Ondertussen is Fleur ongeveer 7 maand en is ze nogal een wildebras. Ze overdondert Pêche en durft nogal de baas over haar spelen maar als we het zien grijpen we in. Pêche heeft nogal de neiging zich te laten doen en dat willen wij een beetje tegengaan. Ze is veel te lief om onderdanig te moeten zijn.

Wordt vervolgd ...

Dag Hilde, Het is nu anderhalve week geleden dat ik Meo bij je ben komen adopteren en ze stelt het prima !

Meer nog, het is gewoon een geweldig beest.  Ze is heel braafjes, rustig in de lange autorit geweest. Geen gekrijs, zelfs geen miauwtje heeft ze gemaakt.  Eens thuisgekomen heeft ze zich drie dagen schuil gehouden en was ze een bang, schichtig poesje.  Alhoewel, ik heb haar toen zelfs in haar schuilplaats al effe heb kunnen aaien. Ze begon te spinnen en dat zag er goed uit.  Als ik uit werken was ging ze uit op ontdekkingstocht, at haar buikje rond en maakt properkes gebruik van de kattebak.

Dag vier lag ze al te slapen op de zetel en mocht ik zelfs naderen tot op een meter.  Langzaam heeft ze het vertrouwen gekregen en kon ik haar ook aaien maar, zonder te veel bruuske bewegingen want dan was ze terug ribbedebie.  Nu zijn we anderhalve week later en ze komt nu zelfs gewoon op mijn schoot liggen. Ik heb me al kostelijk geamuseerd met haar capriolen.  Haar miauwtjes zijn legendarisch fijntjes en grappig en klinken als haar naam !  Als ze aandacht nodig heeft en geknuffeld wil worden dan laat ze een paar van die miauwtjes, kopjes geven tegen de benen en als je haar dan aait dan valt ze geparallelliseerd op haar zij en begint met de pootjes te kneden in de lucht.  Ze kan oh zo grappig staan kijken van verwondering en verbazing. Vaak hangt ze ook de jonge kattebengel uit, maar zonder iets stuk te maken. Kortom, ze is een geweldig beest en ik hoop van harte dat ze oud en grijs mag worden!”

Hey ^^

langs deze weg laat ik even weten dat het tussen Dickie en mij nu super gaat :D

beiden al uitgebreid de nieuwe zetel en nieuw bed getest .. allebei heerlijk zacht, en sinds gisteren ook nog een 1 zit er bij .. this is heaven voor Dickie (en mij ook natuurlijk :D)

Savonds als ik ga slapen komt hij mij altijd vergezellen en smorgens als mijn wekker de eerste keer afloopt, komt hij bij mij onder de lakens liggen, tot de wekker nog eens af loopt .. hij weet dat ik dan moet opstaan, en dat hij dan opnieuw vers water krijgt en genoeg korreltjes voor de dag door te komen.

Door dat hij ook al weet dat ik elke dag rond het zelfde uur thuis komt, lijkt het alsof hij de klok kan lezen .. elke keer als ik thuis kom zit hij mooi aan de deur te wachten op zijn portie aandacht .. Dickietime zeg maar .. spelen, knuffelen, .. ook samen naar de TV kijken (en samen in slaap vallen tijdens de film) is al 1 van onze hobby's aan het worden :D het is echt zalig ^^

Overigens is dit hier nu ONS appartement geworden, en laat zich niet meer afschrikken door 'vreemden' .. ze moeten hem aaien, anders word die ambetant ..

Verder heeft hij wel al een vijand .. de stofzuiger .. maar daar heeft die ook al een oplossing voor .. onder de zetel geraakt die niet en in de kast komt die ook niet :D tis dus wel leuk om hem de kast deur zien te openen en terug te sluiten achter hem :P

Maarja ..  Dickie is dan ook een buitengewone kat die ik voor geen geld meer zou willen missen!

♥ Dickie & Maarten ♥ 

In juli 2009 adopteerden mijn vriend en ik Oscar en Neda (bij Lisiane).
We gingen voor 1 poesje, maar kwamen thuis met twee!
Van in het begin was het duidelijk dat het 2 totaal verschillende karaktertjes zijn.
Oscar de sociale knuffelaar die een moord zou begaan voor eten, Neda de terughoudende 'dame' die haar neus zelfs durft ophalen voor een stukje zalm als ze weer een van haar buien heeft.
De eerste 2 weken was het alsof we maar 1 kat hadden, Neda kwam enkel 's nachts onder de zetel uit als wij in bed lagen.
Maar mits wat chantage met kattenmelk durfde ze stilaan op verkenning te gaan als wij er waren.
Haar aanraken was in't begin uit den boze ... nu mogen we ze al uitgebreid aaien!
Languit op onze schoot liggen spinnen zoals haar broer zit er nog niet in, maar we maken nog iedere dag vorderingen met haar, dus hebben er goede hoop op dat dit ook nog zal lukken in de toekomst 

Momenteel zitten ze in hun puberteit, en dat is soms knap lastig voor hun 2 goed geconditioneerde mensen.
De ene minuut miauwen ze om buiten te willen, de volgende minuut zitten ze te miauwen om terug binnen te mogen, zo een keer of 10 per avond.
Tot we gaan slapen, dan kunnen ze niet snel genoeg op ons voeteneinde liggen!
Een half uurtje een uitgebreide knuffelsessie, en dan weten ze dat ze beneden in hun mandje van de krabpaal/op hun dekentje in de zetel moeten gaan slapen.

Nooit gedacht dat ik me zoveel aan een 'stoeme kat' zou gaan hechten, maar als ik nu eens wat later thuis ben maak ik me altijd zorgen over de 'kindjes'

Aan het katzoektthuis team: jullie leveren geweldig werk voor al die 'kattenkindjes'! En aangezien hier redelijk wat Senseokoffie gedronken wordt zal ik trouw puntjes voor jullie sparen

Hallo,

In september 2008 hebben wij Tammy geadopteerd. Tammy was een heel mensenschuwe poes en werd bij voorkeur geadopteerd door mensen die op een appartement woonden omdat ze best binnen bleef. Langs deze weg willen we even laten weten dat ons Tammy sinds haar adoptie een enorme weg heeft afgelegd. In het begin was ze heel erg mensenschuw en kroop ze bij voorkeur weg achter kasten & wasmachines. Na enkele weken leerde ze ons te vertrouwen en was ze enorm lief als ze met ons alleen was maar van andere mensen moest ze nog steeds niks weten. Intussen zijn we verhuisd naar een huisje met tuintje en ons Tammy is sinds enkele maanden zowel een binnen- als buitenkat en ze doet het fantastisch! Ze komt de laatste tijd zelfs al even goeiedag zeggen en een kopje geven als er bezoek is! Kortom, wij hebben nog geen seconde spijt gehad van onze beslissing om een kat uit jullie vzw te adopteren en we hopen dat zij bij ons heel oud mag worden!

Groetjes,

Tammy en haar baasjes

Dag Poezemensen !

Een 10-tal dagen geleden adopteerden wij een zwart/wit poesje die meteen ons hart stal bij het bekijken van jullie site. Ze stond er onder de naam Electra en bleek een zwaar verleden gehad te hebben. Heel even bracht haar verhaal me aan het twijfelen omdat ik bang was dat haar geschiedenis het moeilijk zouden maken om nog vertrouwen te hebben in ons en vooral hoe ze zou omgaan met onze kater Depke. Maar toch, ze liet ons niet los dus namen we contact, gingen haar bekijken en meteen vleide ze zich in de armen van mijn zoon waaruit bleek dat Arno en zij snel dikke vrienden zouden worden. Nu nog even bang afwachten hoe ze zou reageren op onze kater én omgekeerd. Maar na een paar dagen wat heen en weer gegrol en geblaas, onze kater die wat ging zitten mokken kwam deze toch uit zijn donkere hol en kwam op afstand een beetje kijken naar wat dat nieuwe mormel allemaal deed. Hij stelde vast dat, intussen herdoopt, Senna zich maar al te graag liet wrijven op de schoot van zijn nieuwe baasjes. Kopjes gevend, likjes en heerlijk spinnend...Toch maar is dichterbij gekomen en bwah dat wezentje leek best mee te vallen. 2 Dagen later werd er al meermaals per dag een race gehouden onder de 2 kleine tijgers, ze sprinten onze living door, lopen achter elkaars staart, af en toe op hun 2 poten elkaar "aanvallend" om dan toch maar lekker languit weer in de zetel te kruipen :-).

Kortom, onze nieuw huisgenootje is al echt "thuis" en ik denk dat onze blijdschap met dit kleine lieve karaktertje wederzijds is ...

Hebben wij even geluk dat we "toevallig" op deze site kwamen kijken!

Laat ons julli alvast voor 2010 een heel mooi kattenjaar toewensen met veel kattengeluk en in de stille hoop dat mensen stilaan gaan beseffen dat dieren ook recht hebben op een "menswaardig" bestaan !

Lieve groetjes van Regina en Arno en een kopje van Senna en Depke.

Graag wou ik even laten weten dat niets onmogelijk is als je kat vermist is.
Onze 2-jarige, dove kater was al weg van 27 oktober, maar dankzij zoekertjes op het internet kregen we gisteren een telefoontje. Onze kater dwaalde 5km verder rond en ging al 3 weken eten bij de mensen die ons belden. Omdat hij in de buurt geen baasje bleek te hebben gingen ze op zoek op het internet en zagen ons zoekertje. Sinds gisteren (9 december) is hij weer thuis! Hij is in goede gezondheid, op een geklitte vacht na. We zijn heel blij hem terug thuis te hebben en hij verliest ons geen minuut meer uit het oog!

Erg bedankt aan het team van Kat Zoekt Thuis om zoekertjes van vermiste poezen online te zetten!

Aan mensen die hun kat kwijt zijn: geef de moed niet op en maak gebruik van het internet!

Groetjes! 

miauwwwwwwwwwwwww, mijn eerste kerst en nieuwjaar in mijn nieuwe basis om kattekwaad uit te halen, al wat gefeest (zie link!!!), maar beetje jarloes op de kater die hier rond mijn hoofd hangt!

ps/ als je op de link duwt zie je welke kater ik bedoel, lol lol lol

Doei doei, Miaaaaaaaauuuuw (woef, oeps sorry)

Lora (Psy-Co"Cat")

http://www.facebook.com/photo.php?pid=65523&l=45ae0826e3&id=100000431041686

Op zaterdag 14 november adopteerden wij dit schattig lief poesje die hier de naam Loelieke kreeg omdat daar een emotionele waarde aan verbonden is.
Na de tweede dag kende hij zijn naam al heel goed.Vanaf het eerste ogenblik dat we thuis kwamen was hij reeds zindelijk, hij eet enorm goed, is speels, heel lief en laat ons lachen. Hij is een meerwaarde voor ons hier geworden.
Hij slaapt momenteel op het bed en als hij wakker wordt komt hij zich ervan vergewissen of ik er nog ben, bokt dan met zijn klein kopje  en houdt maar op wanneer hij efkes geaaid wordt.
Nu is het net of hij weet dat het hier over hem gaat want hij loopt hier momenteel over mijn toetsenbord. Waar hij het liefst mee speeld is het binnenste van een keukenrol (eigenlijk het liefs met eevolle keukenrol heb ik eens gemerkt) die op is en met een pluimpje
Ik wil jullie ook nog laten weten da jullie zeker een pluim verdienen wat betreft de opvang en de verzorging van de dieren alsook wat betreft de netheid wat zeker niet mag onderschat worden.
 
groetjes Iris

Hallo,

Wij hebben bij jullie deze week een katertje geadopteerd en hij heeft zijn gouden mandje gevonden hoor!! Hij speelt, eet heel goed en spint heel veel hij heeft een leuke krappaal waar je hem altijd terug vind. Als wij er niet zijn dan zit hij nog in zijn hokje maar dat vind hij niet erg hij ligt er soms zelfs in als we er wel zijn. Ik ben heel blij dat ik een kitten heb geadopteerd en dat hij gelukkig is.. Hij is ook heel lief. En kan zo genietten van de aandacht die hij krijgt.

Vele groetjes Katrien en nog heel veel succes met het helpen van katten en het zoeken van baasjes het is een heel mooi initiatief!! 

Jullie zijn een prachtig initiatief.  Spijtig dat ik thuis met een zeer eigenwijze kater zit, onze raki, die geen enkele andere kat in zijn omgeving wil.  Maar ik heb daar toch iets op gevonden en zorg nu al gedurende bijna 3j voor 10 tot 16 zwerfkatjes.  Dankzij de zwerfkat uit Oudenaarde zijn die nu allemaal gecastreerd.  Door hun steun heb ik ook 2 huisjes gekregen zodat dat hun dagelijkse maaltijd toch droog staat. Zou jullie zo graag financieel helpen maar heb mijn centjes nodig voor mijn zwerflievelingen.  Maar wie weet kan ik jullie ooit eens op een andere manier helpen.  Een dikke zoen voor jullie en een aai en een miaauw van onze Raki

Even een klein bericht...:

 http://www.facebook.com/photo.php?pid=1806&l=99be601fe3&id=100000431041686

hey hilde,

weet je op 13juni 2009 is ons nevake bij een echte kattenliefhebster

terechtgekomen , ons nevake schutter en schuw was ze de eerste dag

onder de sofa gekropen de hele nacht ben ik bij haar gebleven

maar na de eerste nacht had  ze haar al onder de kast gesetteld

oef al ietsjes meer , na een maand of 2 was het zalig ik kreeg kopjes

en mag ze aaien , weet je ons nevake heeft dan wel geen staartje

maar je voelt dat ze gelukkig is elke dag ben ik met haar veel aan het

praten en komt ze rond mij draaien en onlangs een klein beetje spinnen

tof he bedankt voor alle medewerkers en voor ons nevake

Beste Anja,

Zed, nu onze Wolf, doet het uitstekend. Hij is ongelooflijk lief en aanhankelijk en eet ons arm. Ons drie andere poezen beginnen stilaan te wennen aan 't jong geweld in huis. Dus merci voor de prachtige kater. Hoop dat al jullie poezen een fantastische thuis vinden. Groetjes

ik heb gehuild bij het lezen van sommige levensverhalen van de adoptiepoezen.

zelf ik een poes uit een dierenasiel,maar moest ik jullie vroeger hebben leren kennen ik zou het wel weten zenne. ik ga zeker een donatie doen aan jullie .

Hallo Hilde,
 
het is alweer een tijdje geleden dat ik je wat liet horen van Pootje, dus hoog tijd voor een update. Hij stelt het uitstekend! We hebben hem toch goed dik 2 maanden kunnen binnenhouden alvorens hem de wijde wereld in te sturen. Nadat hij gecontroleerd werd door dierenarts (vaccinaties en chippen) hebben we het dan moeten riskeren. En eerlijk gezegd hield ik mijn hart er toch bij vast, bang dat hij niet meer zou terugkomen. Bij zijn 1e uitstap was hij al van 's morgens tot 's avonds de brats op...maar als ik hem dan riep kwam hij gedwee binnengelopen. Hij zit eigenlijk liever binnen dan buiten, vaak ligt hij op de tuinstoel op het terras een beetje te slapen. Het liefst van al ligt hij languit in de zetel. Het is n'een echte knuffelaar geworden, 't is enorm hoe hij veranderd is. Zo lief dat hij geworden is. Zijn vacht is mooi aan't teruggroeien, het is n'een echte knapperd geworden! Op de foto, in bijlage, ligt hij samen met Baba op bed. Dat is zijn vriendin, ze kunnen goed overweg met mekaar. Met de andere poes gaat het ietsje minder maar dat trekt hij zich, gelukkig, niet aan. Kortom, wij zijn gelukkig met ons Pootje en zouden hem voor geen geld van de wereld willen missen! We willen jullie daarom bedanken voor de kans die hij dankzij jullie organisatie heeft gekregen! Groetjes, Els & Charlie 

Sinds 18 juli is Fredje in ons gezin opgenomen.0ns gezin dat is mama,papa,4 grote kinderen en Lexi onze hond.Er was ons gezegd dat we geduld moesten hebben met Fred ,hem rustig laten wennen,veel verwennen en met hem bezig zijn. Tot onze grote verbazing begon hij na een uur verstoppertje spelen het ganse huis te verkennen en liet zich een beetje later door zijn nieuwe mama Lexi een grondige wasbeurt geven.'sAonds is hij bij Lexi in de mand gekropen alsof hij nooit anders gedaan had.We zijn nu bijna 2 maanden verder en onze kleine kater is al flink gegroeid,heeft al zijn spuitjes gekregen en zal volgens onze dierenarts een heel grote kater worden,dan zullen de takken van de bomen in de tuin die hij nu onveilig maakt voor de vogeltjes zijn gewicht niet meer kunnen dragen en zal hij zijn jacht van op de begane grond moeten verder zetten.PS De dochters hebben hem wel een nieuwe naam gegeven:Mango naar een door hen en vele anderen blijkbaar heel gekend kledingmerk en niet de vrucht zoals velen denken en hij draagt zijn naam als een echt fotomodel met veel fierheid en gratie.

Wat een prachtige site! Echt heel overzichtelijk met alle info en heel mooie foto's!

Ik wens jullie heel veel succes met de VZW en hoop dat vele schatjes van katjes een prima thuis

zullen vinden dankzij jullie prachtig werk!

Groetjes en knuffel vanuit Gentbrugge.

Beste

Ik vind het bijzonder jammer dat Hilde niet langer bij KZT werkt, hiermee zijn jullie toch een (groot) opvanggezin kwijt.

Succes verder !

Jullie hebben een zeer mooie site! De foto's spreken voor zich en moest ik geen 8 katten hebben, zou ik er zeker eentje adopteren, maar mijn valies staat klaar moest ik met NOG een katje thuiskomen. Ik zal zeker jullie vereniging aanprijzen aan al wie een katje zoekt. Hopelijk kunnen er veel geplaatst worden en komen er niet zoveel bij. Nog veel geluk!

Hierbij een verslagje van Tinneke's nieuwe butler!  Mijn naam is Tine en mijn vriend heet Tom, onlangs zag ik een koddig, te adopteren poesje "Tinneke" op jullie website staan (het -jammer genoeg overleden broertje- heette Tommeke), dus als dat geen teken was!  Meteen contact opgenomen met Anja, een lieve mevrouw die zich met de papfles in de hand ontfermde over Tinneke, en momenteel is Tinneke al een aantal daagjes bij ons!  We hebben haar herdoopt tot "Minneke", anders lijkt het alsof mijn ego zo groot is dat ik mijn kat naar mezelf vernoem.  Ze heeft de letter "M" op haar kopje staan, en aangezien ze nog maar 600 gram weegt, noem ik haar ook wel eens "Mini-Mi".  Ze heeft nu 2 broers, Tutje & Tsjoepke, Birmanen van een goed jaar oud.  't Zijn een soort prefab-katten die constant van de vensterbank donderen, gebuisd voor coördinatie en lenigheid en al speel je er paardenmolen mee, ze vinden het allemaal best; dus van hen was niet veel vijandigheid te verwachten naar onze nieuwe pruts toe.  Buiten 2 dagen wat geblaas en tandjes showen, zijn de luie zombies nu herrezen en wordt er volop gespeeld.  Vooral de spelletjes: "ik-steek-mijn-pootje-onder-de-deur-en-jij-moet-het-pakken", "tikkertje" en "verstoppertje" zijn erg in trek.  Minneke is een felleke, van niks of niemand bang (dat lawaaierige Monster op vier wielen niet meegerekend), ze ronkt, klimt en duikt en spartelt.  Zolang Grote Broers geen siësta houden ben ik 2de keus en mag ik haar niet oppakken, want dan is 't speeltijd.  Eten stelen van de Birmaantjes kan ze ook als de beste, want dat paardenvlees en kippenwit ziet er toch wel hééééél lekker uit, veel beter dan die stomme droge brokken.  Denk dat we nog veel plezier aan de juffrouw gaan beleven!  Met dank aan alle vrijwilligers van Katzoektthuis!! 

Beste Hilde,

Vorige week adopteerden we het kleine Mieneke, die na 8 weken op deze wereld moest afscheid nemen van haar broertje en mama. We vreesden dat ze in het begin wat onwennig en bang zou zijn, maar niets was minder waar! Vanaf dag 1 ontpopte ze zich tot een eersteklas speelvogel en durfal, die dagelijks als een gek door ons huis rent. Bovendien is ze erg aanhankelijk en volgt ze ons overal in huis. Dankzij Kat Zoekt Thuis hebben we er dus een lief huisgenootje bij! Nog veel succes met jullie activiteiten en als ik iemand ken die een katje wil adopteren, zal ik jullie zeker aanraden!

Sofie

Beste Hilde én alle andere vrijwilligers van Kat Zoekt Thuis

Een DIKKE PROFICIAT met jullie gloednieuwe VZW !
Ik hoop dat jullie véél centjes zullen inzamelen zodat het financieel toch te doen wordt. Alles zelf betalen is immers niet haalbaar. Ik maak alvast reclame voor jullie !

Dikke zoen aan alle opvangertjes

Babs ....

Sinds een weekje hebben Oscar & Neda ons geadopteerd.
Oscar was na 2 dagen al de grootste knuffelkater die je je kan voorstellen, een echte aandachtslijder.
Zijn zusje Neda daarentegen is nog niet zo happig op ons.
Maar gelukkig laat ze nu al toe van haar aan te raken mits enige chantage met eten
We hopen dat ook zij ons mettertijd zal gaan vertrouwen en niet bij iedere beweging onder de zetel schiet.

Momenteel zijn ze trouwens ons wasrek aan het terroriseren, niet te geloven waar die duveltjes allemaal raken!

Sinds een maand of vier is Evert...of nu Cato...in ons leven. En we zullen het geweten hebben! Meneer hield zich in de eerste weken nog een beetje op de achtergrond, en die achtergrond bestond voornamelijk uit de achterkant van de zetel! Maar na een maand was het plots gedaan en nu heeft onze liefste huisgenoot al zijn angsten overwonnen. Hij slaapt het liefst op de zetel in zijn mandje, spint al als hij je ziet en achtervolgt vol enthousiasme muisjes in de tuin. We zijn echt heel gelukkig met hem, het is de liefste kat die je je kan voorstellen!

Heel erg bedankt om zo goed voor ons fantastisch maatje te zorgen!

Groetjes!

Valerie

Hallo allemaal,
Afgelopen december hebben wij kater Sil geadopteerd. Hij was toen ongeveer een half jaar oud en had in zijn jonge leventje al veel ellende meegemaakt. Het katje is mishandeld, was ziek en daarom erg schuw geworden. 
In het begin was hij nog erg bang. De eerste dag zat hij onder de kast, met grote angstige ogen te kijken. Diezelfde dag hebben we echter nog een katje geadopteerd, een katertje van toen vier maanden, Simon, ook ziek geweest en is daarom blind aan een oogje. Wat gebeurde er toen Sil zijn nieuwe broertje zag? Hij begon luid te spinnen! Sil heeft veel gehad aan zijn broertje omdat hij hem nieuwsgierig maakte. De eerste week vertoefde Sil in zijn mandje. Hij sliep, at en speelde vanuit zijn mandje. Na een aantal dagen zette Sille zijn eerste stapjes in de living, om telkens snel weer naar zijn veilige mandje terug te keren. Sille maakte al heel vlug vorderingen en al snel kende hij het hele huis. Hij vond en vindt het prachtig om met zijn broer te spelen. Sil heeft wel een operatie moeten ondergaan, een stuk afgebroken bot uit zijn heupje moest verwijderd worden, hij leed namelijk constant pijn als hij bewoog. Een 'cadeautje' van zijn mishandeling... Tijdens zijn herstel was hij heel dapper en je kon het heel duidelijk aan hem merken toen hij na een tijd geen pijn meer had. Hij durfde ineens veel meer en hij maakte razendsnel vorderingen.
Het is fantastisch om zo'n katje te zien openbloeien; de eerste keer dat hij uit je hand een snoepje eet, de eerste keer dat hij je een kopje geeft, de eerste keer dat hij voorzichtig op je schoot komt zitten.
Ja, ondertussen gaat het erg goed met Sil. Hij speelt door het hele huis heen, geniet van de zon en zijn dutjes, is een ster in vliegjes vangen en voetballen, en noem maar op. Voor vreemde mensen is hij nog wel wat op zijn hoede maar zodra hij merkt dat alles in orde is, is dat snel over. Het is een heel lieve kat, die luid spinnend enorm geniet van al zijn aaitjes en knuffels! We zijn echt dol op hem en zijn heel blij dat het zo goed met hem gaat!
Groetjes,

Evelien en Rianne

Eindelijk eens een berichtje over onze o zo bange smila.

Wij zijn nu al enige maanden later en smila voelt zich bij haar vriendjes volledig op haar gemak. Het baasje daar en tegen vindt ze minder leuk.

De eerste weken liet ze zich absoluut niet zien, daarna won de nieuwsgierigheid het van de angst en ging ze op ontdekking uit. Eerst de gang, toen slaapkamer, living,... noem maar op. Telkens als ze mij zag dook ze weer onder. Gelukkig maar dat ze verzot is op eten, want zo heeft ze mij eindelijk een beetje leren vertrouwen. Ze slaapt al bij me, kruipt op de zetel langs me, maar o wee als ik plotseling iets doe, dan is mevrouw weer foetsie.  Aanraken mag ik haar ook nog steeds niet, alleen als ik eten geef.

De andere vriendjes in huis hebben haar volledig geaccepteerd en het enige wat ik voor haar kan doen is haar op haar eigen manier mij leren te vertrouwen. Ik heb er het grootste vertrouwen dat dit ook na enige tijd gaat gebeuren en als dit uiteindelijk gebeurt dan heb ik de grootste knuffel die er bestaat. Het is een echte schat en door haar houding tegenover mensen kan ik mij alleen maar inbeelden wat deze arme ziel allemaal heeft moeten doorstaan. Geduld is de boodschap, en ondanks alles ben ik helemaal gek op haar. Ik zou haar niet meer willen missen.

Heel veel succes met de opvang.

Vele groetjes van Astrid uit Limburg.

Wij hebben ongeveer 3 weken geleden Amor geadopteerd. Tis ne schat van een kat! De eerste dag zat ie onder da kast. De tweede dag kwam ie er 's avonds vanonder en begon te verkennen. Na 2 weken komt hij bij mij in de zetel om aandacht vragen. Ik ben bijna constant thuis geweest doordatk moest studeren dus begint hij al goed aan mij gewend te geraken. Aan mijn vriend is ie nog nie zo goed gewend, aangezien die enkel 's avonds en int weekend thuis is. Amor is gek van de beesten die hier nog in huis zijn. Als hij nog maar beweging ziet, gaat hij erop af. De vliegen etc. zijn ook niet meer veilig. Door Amor, is onze Gizmo ook weer mooi opengebloeid qua actief zijn. Amor is nen echte speelvogel en nu begint Gizmo zijn trekken over te nemen =P Allesinds, we zijn blij dat we hem geadopteerd hebben en hij zal nog wel volledig loskomen.. Ik vind dat hij het op zo'n korte tijd al vree goed heeft gedaan! Groetjes, Amor, Marijke en Matthias