Gastenboek
Evert aka Cato schreef op 9-7-2009 14:09
Sinds een maand of vier is Evert...of nu Cato...in ons leven. En we zullen het geweten hebben! Meneer hield zich in de eerste weken nog een beetje op de achtergrond, en die achtergrond bestond voornamelijk uit de achterkant van de zetel! Maar na een maand was het plots gedaan en nu heeft onze liefste huisgenoot al zijn angsten overwonnen. Hij slaapt het liefst op de zetel in zijn mandje, spint al als hij je ziet en achtervolgt vol enthousiasme muisjes in de tuin. We zijn echt heel gelukkig met hem, het is de liefste kat die je je kan voorstellen!
Heel erg bedankt om zo goed voor ons fantastisch maatje te zorgen!
Groetjes!
Valerie
Rianne schreef op 4-7-2009 10:57
Hallo allemaal,
Afgelopen december hebben wij kater Sil geadopteerd. Hij was toen ongeveer een half jaar oud en had in zijn jonge leventje al veel ellende meegemaakt. Het katje is mishandeld, was ziek en daarom erg schuw geworden.
In het begin was hij nog erg bang. De eerste dag zat hij onder de kast, met grote angstige ogen te kijken. Diezelfde dag hebben we echter nog een katje geadopteerd, een katertje van toen vier maanden, Simon, ook ziek geweest en is daarom blind aan een oogje. Wat gebeurde er toen Sil zijn nieuwe broertje zag? Hij begon luid te spinnen! Sil heeft veel gehad aan zijn broertje omdat hij hem nieuwsgierig maakte. De eerste week vertoefde Sil in zijn mandje. Hij sliep, at en speelde vanuit zijn mandje. Na een aantal dagen zette Sille zijn eerste stapjes in de living, om telkens snel weer naar zijn veilige mandje terug te keren. Sille maakte al heel vlug vorderingen en al snel kende hij het hele huis. Hij vond en vindt het prachtig om met zijn broer te spelen. Sil heeft wel een operatie moeten ondergaan, een stuk afgebroken bot uit zijn heupje moest verwijderd worden, hij leed namelijk constant pijn als hij bewoog. Een 'cadeautje' van zijn mishandeling... Tijdens zijn herstel was hij heel dapper en je kon het heel duidelijk aan hem merken toen hij na een tijd geen pijn meer had. Hij durfde ineens veel meer en hij maakte razendsnel vorderingen.
Het is fantastisch om zo'n katje te zien openbloeien; de eerste keer dat hij uit je hand een snoepje eet, de eerste keer dat hij je een kopje geeft, de eerste keer dat hij voorzichtig op je schoot komt zitten.
Ja, ondertussen gaat het erg goed met Sil. Hij speelt door het hele huis heen, geniet van de zon en zijn dutjes, is een ster in vliegjes vangen en voetballen, en noem maar op. Voor vreemde mensen is hij nog wel wat op zijn hoede maar zodra hij merkt dat alles in orde is, is dat snel over. Het is een heel lieve kat, die luid spinnend enorm geniet van al zijn aaitjes en knuffels! We zijn echt dol op hem en zijn heel blij dat het zo goed met hem gaat!
Groetjes,
Evelien en Rianne
Astrid schreef op 25-6-2009 20:32
Eindelijk eens een berichtje over onze o zo bange smila.
Wij zijn nu al enige maanden later en smila voelt zich bij haar vriendjes volledig op haar gemak. Het baasje daar en tegen vindt ze minder leuk.
De eerste weken liet ze zich absoluut niet zien, daarna won de nieuwsgierigheid het van de angst en ging ze op ontdekking uit. Eerst de gang, toen slaapkamer, living,... noem maar op. Telkens als ze mij zag dook ze weer onder. Gelukkig maar dat ze verzot is op eten, want zo heeft ze mij eindelijk een beetje leren vertrouwen. Ze slaapt al bij me, kruipt op de zetel langs me, maar o wee als ik plotseling iets doe, dan is mevrouw weer foetsie. Aanraken mag ik haar ook nog steeds niet, alleen als ik eten geef.
De andere vriendjes in huis hebben haar volledig geaccepteerd en het enige wat ik voor haar kan doen is haar op haar eigen manier mij leren te vertrouwen. Ik heb er het grootste vertrouwen dat dit ook na enige tijd gaat gebeuren en als dit uiteindelijk gebeurt dan heb ik de grootste knuffel die er bestaat. Het is een echte schat en door haar houding tegenover mensen kan ik mij alleen maar inbeelden wat deze arme ziel allemaal heeft moeten doorstaan. Geduld is de boodschap, en ondanks alles ben ik helemaal gek op haar. Ik zou haar niet meer willen missen.
Heel veel succes met de opvang.
Vele groetjes van Astrid uit Limburg.
Taelman Marijke schreef op 8-6-2009 14:03
Wij hebben ongeveer 3 weken geleden Amor geadopteerd. Tis ne schat van een kat! De eerste dag zat ie onder da kast. De tweede dag kwam ie er 's avonds vanonder en begon te verkennen. Na 2 weken komt hij bij mij in de zetel om aandacht vragen. Ik ben bijna constant thuis geweest doordatk moest studeren dus begint hij al goed aan mij gewend te geraken. Aan mijn vriend is ie nog nie zo goed gewend, aangezien die enkel 's avonds en int weekend thuis is. Amor is gek van de beesten die hier nog in huis zijn. Als hij nog maar beweging ziet, gaat hij erop af. De vliegen etc. zijn ook niet meer veilig. Door Amor, is onze Gizmo ook weer mooi opengebloeid qua actief zijn. Amor is nen echte speelvogel en nu begint Gizmo zijn trekken over te nemen =P Allesinds, we zijn blij dat we hem geadopteerd hebben en hij zal nog wel volledig loskomen.. Ik vind dat hij het op zo'n korte tijd al vree goed heeft gedaan! Groetjes, Amor, Marijke en Matthias
Dieleman Dirk schreef op 6-5-2009 16:53
dag 1 29.03.2009__Miaauuuuw, eerste dag lekker onder de kast, langzaam even rondkijken...., wat doet dat raar beest (raar beest is mijn new baasje) nu...., eten geven, schoon bakje, zacht mijne naam roepen, dag in dag uit...., lekker luieren....
Niemand die me stoort, wegjaagt en niemand die tegen me roept..., leuke plaats!
Maandje later,
Lol, wat beleef ik hier, mag hier gestoort doen, beetje vals doen (lol
), ravotten , soms eens in de gordijnen hangen ( dan komt dat raar beest me er even uithalen, lol)
Baasje al goed getraind om mijn speelballentjes van onder de kast te halen, 2 maal per dag vers water en een beetje lekkers bovenop mijn brokjes, ik kijk elke dag naar mijn achterste, want blijkbaar ben ik met mijn gat in de boter gevallen wat nieuwe woonst betreft!
bedankt iedereen hier, dank voor jullie opvang en hulp, niaaaaaaauw!
LORA
sarah deprez schreef op 29-4-2009 14:00
Hallo,
even een berichtje om te melden dat Tommie het heel goed stelt! ik mail binnenkort wel es een paar foto's van hem door. Hij heeft zijn draai in onze living en keuken al goed gevonden, en al menig (pluchen!) muisje kapot gespeeld :). ook tennisballen vind hij de max om mee te ravotten. Hij is superlief en ook met onze Lore is de liefde heeel groot. Hij is het wel beu van binnen te zitten, maar hij moet nog even geduld hebben. Hij wil altijd een zicht op de tuin hebben. Soms loop ik es met hem in mijn armen door de tuin, en dan geniet hij echt....
veel contact met onze andere katten is er nog niet geweest. we wilden hem eerst wat thuis doen voelen. maar binnenkort laten we ze es kennismaken.
we houden je op de hoogte.
groetjes,
sarah
Zottegemse poezenvrienden schreef op 28-4-2009 20:41
Beste mensen van katzoektthuis
Wij zijn diep bedroefd door het slechte nieuws van Fiebe, dat arme dutske toch, nog maar zo jong en al zoveel meegemaakt in het leven. Weer eens het bewijs hoe slecht sommige mensen zijn en hoeveel katjes het slachtoffer worden zoals Fiebe.
Wij leven mee met jullie verdriet en jullie kunnen zeker verder rekenen op onze steun. Jullie inzet voor al die sukkeltjes is voor ons een extra stimulans om door te gaan met onze acties. Wij vinden het formidabel werk dat jullie verrichten en dat jullie de katjes een tweede kans geven op een goed leven.
Veel sterkte toegewenst,
Nadine, Wim, Sonny van de Zottegemsepoezenvrienden
Barbara Verguchten schreef op 28-4-2009 12:56
Lieve Hilde én alle andere vrijwilligers
Als collega ( ik ben ook opvanggezin) ben ik enorm geschrokken van de dood van Fiebe. Na alle tegenslagen, na het grote doorzettingsvermogen van fiebeke en van jullie .... sterft ze door de VRESELIJKE kattenziekte. Ik haat deze ziekte en ik ben énorm triest. Fiebeke, fiebeke, fiebeke ....
Jullie hebben er toch goed aangedaan om haar de kans te geven op herstel door die dure operatie ..... jammer genoeg, werd het haar niet gegund. Vreselijke toestanden !
Sterkte !
Babs
Christel schreef op 20-4-2009 21:09
Even wat nieuws van Bollie en Trixie. Ze doen het hier enorm goed. Zijn lief, aanhankelijk, speels en nog steeds onafscheidelijk. Het is echt de moeite om ze samen bezig te zien. We hebben het echt getroffen met die twee!! Ze gaan nu ook buiten en verkennen stilaan de tuin en die van de geburen. Bollie had een paar weken geleden een schimmell maar dat kwam waarschijnklijk omdat zijn weerstand toch wel een klein beetje verminderd was door alles wat hij heeft moeten meemaken. Zijn oog is mooi genezen en het is nog altijd een heel mooi poezeke ook al heeft hij maar één oogje. Donderdag gaan ze naar de dierenarts voor hun herhalingsinentingen en om te controleren of de schimmel goed genezen is. Hopelijk duurt het dan tot aan de volgende inentingen voor ze weer naar de dierenarts moeten. Ze zijn er nu wel eventjes genoeg geweest. Ik heb het verhaal van Fiebeke gelezen....ik liet het aan de kids zien en kreeg direct te horen dat we nu toch wel genoeg poezen hadden. Dus we steunen wel maar een adoptie zit er deze keer niet in. Hopelijk zijn er lieve mensen die het ook hebben gelezen en die nog wel een plaatsje hebben! Dag lieve poezemensen...doe zo voort...jullie doen prachtwerk!!
Groetjes, Christel, Bollie en Trixie....
Angela, Shere Khan & Bagheera schreef op 11-4-2009 11:32
Mijn eerste berichtje alhier, daar ik eigenlijk nooit eerder op de website was geweest. Ik vind het een mooie site, maar het mooiste is wel om te zien hoeveel katjes er in 2008 en 2009 al geadopteerd zijn. Met Shere Khan gaat het nog steeds erg goed! Vorig weekend mochten hij en zijn vriendinnetje Bagheera voor het eerst naar buiten (in de achtertuin). Net glipte hij weer net door de voordeur, maar het was nog wel zo eng dat hij meteen weer stond te miauwen bij de achterdeur. :) Maar snel een afspraak maken voor mijn schatjes bij de DA om hun inentingen te updaten en dan hoppa: naar buiten (hoewel ik het heeeeeel erg eng vind!).
Ik hoop dat jullie nog lang zo door kunnen gaan en genoeg hulp en steun krijgen om de katten te kunnen blijven helpen!! Ik ga eens kijken of ik een leuk vriendje kan vinden voor Sjalotje (poes van ouders, volbloed zusje van Bagheera; later gevangen. De andere vier kittens zijn helaas overleden, omdat we ze niet te pakken konden krijgen :().
Liefs,
Angela
liesbeth en ingrid schreef op 5-4-2009 14:35
hey,
Even eens wat van ons laten horen. Wij hebben destijds
moppie en loesje geadopteerd en ik moet zeggen we hebben er nog geen
seconde spijt van! Het zijn 2lieve schattige deugenietjes in den
beginne waren ze allebij heel schuchter naar ons toe niet naar ons
andere poes sheeta maar wel naar mensen maar al na 2à3weken begon
loesje toch zelf te vragen voor gestreeld te worden met moppie hebben
we wat meer geduld moeten hebben ze schrok steeds als je haar wilde
strelen dus zijn we stilletjes weg beginnen strelen als ze sliep en dan
als ze wakker was haar verkend laten snuffelen aan onze handen en
vingers en na veel geduld kunnen we nu al een paar weken moppie
ongestoord knuffelen en strelen als er veel mensen zijn kruipt ze wel
nog in haar lievelingskast of onder het bed maar ook dat zal wel
goedkomen met andere woorden onze schatjes stellen het zeer goed en we
zijn nog altijd blij dat we zo een lieve schatjes een 2de kans kunnen
bieden hebben ik hoop dat er nog vele mensen die schatjes ook nog een
kans geven een toffe organisatie proficiat doe zo verder
grts liesbeth en ingrid
Babs schreef op 3-4-2009 12:27
Beste Hilde en collega's
Vooreerst een dikke proficiat met jullie mooie, vernieuwde website ! Verder verdienen jullie allen een ZEER DIKKE PLUIM voor jullie onvoorwaardelijke inzet in het redden van véle sukkels ! Ik ben blij dat we op elkaar kunnen " terugvallen" en dat we elkaar helpen waar we kunnen. Gelukkig is er van jaloezie tussen ons geen sprake én hebben we één gemeenschappelijk doel : zoveel mogelijk sukkels helpen ...
Héél binnenkort zullen de 1ste kittens binnenkomen - ik vrees er al voor - want dit betekent - helaas- ook véél ziektes, sterftes én dus ook immens veel verdriet en slapeloze nachten. Toch blijven we ons werk verder zetten, al kan je maar ( bij wijze van spreken) 1 kitten opvangen, tis altijd beter 1 dan geen hé. Je kan ze immers niet allemaal redden maar samen zijn we sterk !
We houden elkaar op de hoogte hé en ik vind het zo ontzettend jammer dat mooie, lieve Ossip het niet gehaald heeft. Dienen duts ..... de mensen die hem gedumpt hebben op hoogbejaarde leeftijd zijn afschuwelijk laf en zeer egoïstisch. Helaas zijn er nogal véél mensen die deze eigenschappen hebben, zo lijkt me na jarenlange opvang.
Véél succes, een dikke knuffel aan alle dieren én in de zomer nodig ik alle " poezendames" uit voor een gezellige babbel op mijn terras - hopelijk zonder al te véél dierenleed !
Dikke knuffel
Babs
Bekijk zeker onze website www.kittysrescue.be
«Vorige pagina · 1 2 3 4 · Volgende pagina»
