Mori

Mori is per toeval in één van de vangkooien gelopen. Niemand van de voedselzetters had haar ooit tevoren gezien. Ze was er erg aan toe : extreem mager en bijna kaal. Ze heeft er dan ook een hele tijd over gedaan om wat te bekomen. En kijk, Mori blijkt over een ravenzwart, blinkend pelsje te beschikken en is ondertussen al flink verzwaard. Ze gebruikt haar bench als veilige haven, waar ze telkens weer naar terugkeert, ook al mag ze vrij rondlopen. Er zijn dan ook veel andere volwassen poezen in haar buurt en daar is Mori niet al te dol op. Mori zou dan ook zeer goed aarden in een rustig (één- of tweepersoons-) huishouden, met weinig andere dieren. Ze heeft tijd nodig om je te leren kennen, maar eens ze je gewend is laat ze haar blijdschap volop blijken en gaat ze ontspannen op haar rugje liggen spinnen. Mooi om zien, hoe deze ‘moeilijke’ poes haar vertrouwen herwonnen heeft en langzaam openbloeit. Wie geeft haar de definitieve tweede kans?