Tijgertje

Mijn verhaal :

Dit weekend deden we een wandelingetje rond 't gebouw, toen enkele spelende kinderen naar ons toegerend kwamen met een kat in hun handen. Ze hadden hem gevonden in de struiken, en waren er al een paar uur mee aan 't spelen en mee aan 't rondzeulen – hij laat zich makkelijk oppakken, 't is een allemansvriend. Ze weten dat wij meerdere katten hebben (ze hebben er ons al verschillende gebracht vroeger), en stelden voor dat wij de kat zouden adopteren.

Dat gaat eigenlijk niet, we zitten al met 6 katten, en dat is meer dan genoeg. Maar het katertje gewoon buiten laten konden we ook niet... Vandaar dat we na enig twijfelen besloten om hem even bij te houden en er zo vlug mogelijk een huisje voor te vinden.

De eerste dag/nacht ging goed: hij liet zich gewoon gezellig meedragen naar ons appartement, en heeft tot 's anderendaags niks anders gedaan dan slapen. Met de andere katten botste 't wat, maar dat is normaal die eerste dag(en). Droge korrels at hij niet, natvoer wel. We hebben 'm nog niet zien drinken. De kattenbak kende hij niet dachten we, maar deze morgen gebruikte hij de bak probleemloos. Hij is dus geen wilde kat maar overduidelijk gewend aan mensen – hoogstwaarschijnlijk hier gedumpt dus. Niet de eerste en niet de laatste jammer genoeg.

We schatten hem zo'n 4-5 maanden... Hij knuffelt & speelt heel graag, en slapen doet 'ie tussen onze hoofdkussens. Spinnen doet hij graag en luid. Niet gecastreerd (want hier is hij nog net te jong voor, dit kan pas vanaf 6 maanden), maar hij sproeit niet. Zindelijk – hij wast zich. Geen idee of er vlooien zijn. Zijn vachtje is heel zacht en blinkt mooi.

Eén probleem: hij is duidelijk een tuin gewend. Toch een twee keer per dag begint hij te janken en aan de deur te krabben en voor 't vliegenraam te janken en piepen. Het is dus echt geen kat voor op een appartement (tenzij gelijkvloers + tuin).

Tot nu toe hebben we 'm al 3 maal meegedaan naar een buurtspeelpleintje, daar amuseert hij zich rot, op zijn eentje, met ons, en als 'ie een andere kat ziet wil hij er ook mee spelen. Hij komt (meestal, lol) terug als je 'm roept, maar verdwijnt ook wel eens een minuut of tien in 't dichte struikgewas. Hij heeft (gelukkig) schrik van lawaai en bussen/vrachtwagens/... Tot nu toe is 't ons elke keer gelukt 'm weer mee naar binnen te nemen (hij blijft in onze buurt spelen), maar hij blijft duidelijk liever langer buiten.

Wij verkeren niet in de mogelijkheid om hem 3 keer per dag of nacht naar buiten te brengen, hem te laten spelen, afwachten of hij bij ons blijft of opeens verder weg trekt of zich blijft verstoppen in de struiken. We weten niet wat hij zou doen als we 'm buiten zouden laten – blij zijn dat hij weer buiten is, toch op zoek gaan naar ons, andere mensen benaderen,...? We nemen 't risico dus niet. Hij heeft een tuin nodig, geen appartement op 't zoveelste verdiep. Dit is de eerste kat die zich zo gedraagt, onze andere katten zijn maar wat blij dat ze binnen zitten, en tonen geen interesse in naar buiten gaan. Ze verstoppen zich eerder bij lawaai op de gang of een open deur.