Zoals beloofd enkele foto's van onze kapoenen. Ik vertelde al dat ze de eerste dag vliegensvlug onder / achter de kast kropen. We hebben ze dan ook wat met rust gelaten. Het zindelijk zijn ging niet direct vlot, maar is nu volledig in orde. Waarschijnlijk wou de kater ook wat zijn sporen rondspreiden zoals in de natuur :-). We hebben het duo Marcel en Kato genoemd. Kato is een erg lieve poes, die het aaien meer dan goed kan verdragen. Wanneer ze wat jaloers is, gaat ze op de trap zitten, miauwt ze en moeten we haar daar in de watten gaan leggen, waardoor ze dan spontaan weer met ons spinnend in de living komt. Het liefst van al kruipt ze op de stoelen van de eetkamer. Ze is geen echte schootganger en wordt niet zo graag opgetild, maar doet geen vlieg kwaad. Marcel heeft een heel grappig karakter. Met zijn dikke kaken lijkt het of hij altijd kwaad is, maar duwt zijn kopje heel hard tegen je aan als je hem wil aaien. (en ronken dat hij kan. ) Meestal ligt hij onder de kast of naast Kato op de stoel. ( een mandje zegt hen precies nog niks.) Wanneer hij onder de kast ligt en je aait hem, komt hij spontaan er vanonder gekropen en springt hij op je schoot ( ook al zou je het helemaal niet van hem verwachten ). Maandag hadden we wat schrik. Toen we opstonden, was er geen spoor van Marcel, hoewel hij enkel in de living kon zijn. Alle deuren en kasten hebben we meermaals opengetrokken, zonder resultaat. Uiteindelijk is mijn zus die bij de politie werkt ( en het gewoon is van te speuren ) komen helpen en met resultaat. Marcel was in het kleinste gaatje waar hij kon, achter onze radio gekropen. Het was een enorme opluchting. De radio werd voorlopig afgedekt. Momenteel is hij mij het meest gewoon, hij is nog een beetje bang van Sam, maar dat zal ook wel lukken. Wanneer Sam hem eten geeft, kent hij geen angsten meer. Marcel blijft bij momenten nog wat schuw, maar het zoals het nu gaat, zie ik het heel positief verder verlopen. Wij zijn zeker en vast heel gelukkig met onze lievelingen. Alvast heel erg bedankt, vele groetjes, Sam, Liesbet, Kato en Marcel ( Alias Tijgertje & Zwartje ) Lees meer

Hey ^^ langs deze weg laat ik even weten dat het tussen Dickie en mij nu super gaat :D beiden al uitgebreid de nieuwe zetel en nieuw bed getest .. allebei heerlijk zacht, en sinds gisteren ook nog een 1 zit er bij .. this is heaven voor Dickie (en mij ook natuurlijk :D) Savonds als ik ga slapen komt hij mij altijd vergezellen en smorgens als mijn wekker de eerste keer afloopt, komt hij bij mij onder de lakens liggen, tot de wekker nog eens af loopt .. hij weet dat ik dan moet opstaan, en dat hij dan opnieuw vers water krijgt en genoeg korreltjes voor de dag door te komen. Door dat hij ook al weet dat ik elke dag rond het zelfde uur thuis komt, lijkt het alsof hij de klok kan lezen .. elke keer als ik thuis kom zit hij mooi aan de deur te wachten op zijn portie aandacht .. Dickietime zeg maar .. spelen, knuffelen, .. ook samen naar de TV kijken (en samen in slaap vallen tijdens de film) is al 1 van onze hobby's aan het worden :D het is echt zalig ^^ Overigens is dit hier nu ONS appartement geworden, en laat zich niet meer afschrikken door 'vreemden' .. ze moeten hem aaien, anders word die ambetant .. Verder heeft hij wel al een vijand .. de stofzuiger .. maar daar heeft die ook al een oplossing voor .. onder de zetel geraakt die niet en in de kast komt die ook niet :D tis dus wel leuk om hem de kast deur zien te openen en terug te sluiten achter hem :P Maarja .. Dickie is dan ook een buitengewone kat die ik voor geen geld meer zou willen missen! ♥ Dickie & Maarten ♥

Hallo ,Ik ben de dochter van Christelle Met Lunatje gaat alles goed , ze heeft ondertussen geen last meer van haar oortjes die we nog steeds aan het behandelen zijn , als we klaar zijn met haar oortjes gaan we terug naar de dieren arts voor haar spuitje.en voor haar buikje want ze is een tijdje ziekjes geweest .maar dat is nu al beter . Ze gaat ook al naar buiten samen met de andere twee katten waar ze heel goed mee overeen komt we denken zelf dat ze een beetje verliefd is op onze kat Spike :D Het is een heel lieveke en we zijn er heel blij mee !! en ze eet HEEL VEEL !!! hier nog een paar foto's van Luna en Spike ... Dikke kus van ons en natuurlijk ook van Lunatje Lees meer

Na een half uurtje rijden konden we Aryuna eindelijk vrijlaten bij ons thuis. Ze kwam direkt uit haar reismand en ging even overal rondkijken. De aandacht werd haar toch een beetje teveel, want wij waren natuurlijk nieuwsgierig hoe onze lieve poes zou reageren, en toen heeft ze maar het plekje achter de zetel opgezocht. We hebben haar toen maar met rust gelaten, we moesten aan het eten beginnen enz. en lieten haar een beetje wennen. Na anderhalf uur moest ik in de living zijn en was ze al vanachter de zetel gekomen en zat ze ons vanuit de living in het oog te houden. Rond 19u kwam ze al eens piepen en mochten we haar al eens aaien. Het deed me echt zo veel goed dat ik de tranen in de ogen kreeg. Je mag me gerust geloven, we zullen haar een echte goeie thuis bezorgen. Ik hoop dat we haar al haar leed kunnen laten vergeten en dat ze bij ons een zorgeloos bestaan zal kunnen hebben, dat is althans onze bedoeling. Ik hou je in ieder geval op de hoogte maar ik ben ervan overtuigd dat het zeker in orde gaat komen want we zien nu al dat ze er heel erg van geniet als we haar aantrekken. Een dagje later... Aryuna voelt zich hier al echt thuis. We gaan haar Poekie noemen. Ze heeft vandaag de hele dag zaaaalig liggen slapen in de zetel. En genieten dat ze doet !!! Het eten dat we nog hadden van onze vorige poes wou ze niet en ik ben dan maar het eten gaan halen dat je me voorgesteld had. Dat lukte dan wel. Ze ging deze morgen ook zonder problemen in de kattenbak, dus ik veronderstel dat alles snel in orde zal komen. Ze heeft me deze morgen al eens gekrabd, maar ik denk dat ik haar te lang aaide en dat ze wou slapen. In het vervolg wat meer erg in hebben. Ik zal weer te veel liefde willen geven, maar beter te veel dan te weinig nietwaar ? We zullen het dan wel aan den lijve ondervinden wanneer het te veel wordt. Nog vele lieve pootjes en knuffeltjes van Aryuna en ook van ons drietjes. David, Pascale en Tessa Ps : ze komt juist eens kijken wat ik hier aan het tokkelen ben. Alvast nog een hele dikke merci !!! Doe zo verder met jullie toch zo prachtige werk. Lees meer

Hier een verslagje over Brownie. Hij zit momenteel in onze veranda op zijn gemakje. Zo kan hij aan ons gewoon worden en ondertussen de omgeving in zich opnemen. Hij is zeer rustig maar toch alert. Van zodra hij iets hoort, gaat hij op onderzoek naar de oorzaak van het geluid. Hij is zeer aaibaar maar blijft wel niet lang staan. Hij eet goed (’s morgens en ’s avonds vullen we zijn etenspotje) en drinkt ook goed (toch 1 kom per dag). Ik vermoed dat hij zeer goed ruikt want hij wil steeds als hij voorbij zijn kattebak komt alles ondergraven. Spijtig genoeg stelt hij zich in zijn bak en graaft hij rond de bak, op de vloer, de muur…wat natuurlijk niet veel uithaalt. Hij doet dit zeer fanatiek. We halen nu dagelijks zijn strontjes eruit en legen de bak wekelijks zodat hij toch wat meer rust krijgt. Raar genoeg wil hij ook zijn eten ingraven. Volgens internet komt dit voor bij katten die buiten geleefd hebben en het eten moesten delen. Hij is ook soms een deugniet. Zo heeft hij al een bloembak naar beneden laten vallen en hing hij aan de vogelkooi… We houden hem dus best in de gaten want springen doet hij als de beste ! Vorige week zijn we ermee naar de dierenarts geweest om zijn herhalingsspuitje te geven. Hij heeft nu ook een spuitje gekregen tegen kattenleukemie. Daarvoor moet hij tegen eind januari een herhalingsspuit krijgen. De dierenarts bevestigde zijn leeftijd: 4-5jaar en raadde inderdaad aan, hem nog een maandje binnen te houden. Hoe ouder de poes hoe moeilijker hem te houden… We wachten bang af…als hij de omgeving buiten mag verkennen. Groetjes, Van De Sijpe Dorine

In het begin was fie best wel nog enkele weken vrij schuw. Haar favoriete plaatsje was dan ook onder ons bed. Maar langzaam maar zeker zagen we grote vorderingen. Ze liet zich af en toe al spontaan zien om met de lintjes en de balletjes te komen spelen. Enkele weken later zaten we met een speels poesje! Ze kreeg er ook een vriendje bij(Bolleke) en toen bloeide ze helemaal open. Ze waren elkaars beste vriendjes. Ze sliepen en speelden samen en ze wasten elkaar... Nu zijn we in september 2009 verhuisd naar een groter appartement. Daar voelden de poesjes zich meteen thuis ! We zien Fie nog steeds elke dag vorderingen maken. Ze komt spontaan flossen en spint dan heel diep. Onlangs hebben de poesjes er nog een ander vriendje bij gekregen, namelijk Spinosj, een jonge chihuahua puppy. Ook tussen haar en de poesjes klikt het al helemaal! We zijn blij dat we kat zoekt thuis leren kennen hebben en raden iedereen aan het minstens te overwegen als je een kat wil in huis halen! Lees meer

Toen we zaterdag thuiskwamen was ze een beetje overstuur door het vervoer en de nieuwe omgeving maar ze had het ideale schuilplekje meteen gevonden.. Achter onze zetels voelde ze zich meteen thuis. Jammer voor haar maar wij vonden dit niet zo leuk en haalden haar telkens weer tevoorschijn. De zaterdag zelf heeft ze niet meer gegeten, dit is pas de zondagavond begonnen. We waren beiden enorm gelukkig dat ze het eten aanviel want we begonnen ons toch wat zorgen maken. Maandag begon ze zich al wat beter te voelen in de nieuwe omgeving, ze was ook meteen zindelijk dus dat was heel goed. 's Avonds wel een klein accidentje gehad na het bezoek aan de dierenarts voor haar vaccinatie. Eigen schuld eigenlijk, we hadden de kattenbak verzet en ze was een beetje in de war. Dinsdag ook een rustig dagje gehad maar een strijkijzer had ze nog nooit gezien dus dat was de boosdoener van de dag denk ik Woensdag was een grote doorbraak. We zijn de ganse dag weg geweest en dus het katje alleen thuis (ergens waar geen schade kon worden aangericht...). Toen we terugkwamen was er bezoek mee die de rest van de avond is gebleven. We dachten allemaal dat ze meteen achter de zetels ging verdwijnen maar nee hoor. Lekker genieten van alle aandacht, van het ene schootje naar het andere om lekker te worden vertroeteld. Groetjes An & Geoffrey & Sterretje Lees meer

Hallo, in augustus 2008 adopteerden wij Boelie en Evarist. Bij deze zou ik jullie graag laten weten hoe het met hen gaat =) Eerst en vooral zou ik willen zeggen dat ze onafscheidelijk geworden zijn!! Als 1 van de 2 'vermist' is (dierenartsbezoek, buitenspelen, ...) is de ander steevast aan het roepen en zoeken tot ze elkaar gevonden hebben! Vooral Evarist is heel afhankelijk van Boelie. De vrouw (Boelie) is hier de baas =) Ze hebben wel allebei hun probleempjes gehad... Evarist was in het begin de stoere van de 2. Hij begon onmiddellijk alles te verkennen en liet zich zelfs onmiddellijk strelen, op voorwaarde dat je niet in de buurt van zijn pootje kwam! Hij bleek na een tijdje echter een chronische blaasontsteking te hebben, en staat momenteel op een speciaal diëet. Je hoort soms nog dat hij pijn heeft, maar dat is vaak snel opgelost door hem extra te laten drinken en iets meer speciale brokken te geven. Door deze ziekte verloor hij een groot deel van zijn zelfzekerheid... Hij werd terug banger en we zijn helemaal opnieuw moeten beginnen. Hij is voorzichtiger geworden nu, maar is terug op de goede weg. Het is vooral belangrijk dat je hem een veilig plekje geeft en met veel geduld behandelt. Het is heel mooi te mogen zien hoe hij op die manier beetje bij beetje openbloeit. Hij begint zelfs terug te spelen, begint stilletjes zelf kopjes te geven, komt soms zelf naast ons liggen in de zetel, begint zachtjes te spinnen als je hem streelt,... Boelie was in het begin ongelofelijk bang! We hadden zelfs 1 keer schrik dat ze ontsnapt was... Ze bleek toen in een hoekje zo opgerold te liggen dat we ze amper konden zien. Zij had het meeste schrik in het begin, maar is ook diegene die het snelst opengebloeid is. Na een aantal maanden kwam ze ons elke morgen wekken met veel kopjes en verhaaltjes. Ze komt zelf knuffelen, vertelt ongelofelijk graag, geniet van de aandacht, spint erop los, ... Zij lijkt haar verleden dus helemaal achter haar gelaten te hebben. Zij heeft echter een ander probleem... Boelie haar verleden heeft zich blijkbaar op haar darmen geslagen... Bij de minste stress (stofzuiger, lawaai buiten, ongekend geluid, vlooienbehandeling, ...) heeft zij diarree en darmkrampen... We dachten eerst dat het puur lichamelijk was en hebben dus heel wat dierenartsbezoeken achter de rug... Pas vorige week kwamen we op het idee om het anders aan te pakken... We zijn bij de apotheker druppeltjes van dr. Vogel gaan halen (homeopathie) tegen de stress... Dit zijn gewone druppeltjes voor mensen, maar ze werken ook bij dieren en brengen geen schade aan zoals andere medicatie. Ze krijgt nu een dikke week druppeltjes en het gaat veel beter met haar! Ik zou dit dus willen aanraden voor iedereen die zulke problemen heeft met zijn/haar dier! Het is zeker het proberen waard. Tot hier het verhaal van onze 2 schatten =) We hebben er nog geen moment spijt van gehad, en moeten ons zelfs heel erg inhouden om geen 3de poesje te nemen! We volgen jullie nog steeds, en blijven jullie dankbaar om deze poesjes een kans te geven! Veel lieve groeten Frank, Sofie, Boelie en Evarist. Lees meer

Hoi, Ik ben Femke en adopteerde in maart 2008 2 katten uit uw opvang: Nonnie en Boy. Nonnie: een bang kattinnetje (driekleur schildpad) dat in de opvang verbleef met haar zoontje Ibi. Boy: een zwerfkater die 2 weken ervoor gesteriliseerd was (grijs gemarmerd). O wat waren ze bang in het begin! De kattin leefde maanden weggedoken en kwam enkel tevoorschijn als we lagen te slapen of als we weg waren. Ik hoorde haar altijd lieve woordjes murmelen tegen de kater, dat wél! Ondertussen zijn we haast 2 jaar verder en zijn het twee vrolijke, gezonde aanhankelijke katten. Je ziet dat ze niet gesocialiseerd zijn zoals andere huiskatten, maar verder zijn ze helemaal aangepast. Bovendien vinden ze elkaar ook erg leuk De bijgevoegde foto wou ik jullie dan ook niet onthouden Ik vind jullie initiatief nog steeds schitterend en ben erg blij met mijn poezels! Groetjes, Femke Lees meer

Bolleke is nog een beetje schuw als je hem wilt pakken, maar eens hij bij ons zit of op onze schoot ligt dan spint hij onophoudelijk ! Hij begon zelfs spontaan te spinnen wanneer hij voor het eerst aan het eten was. Hij slaapt in zijn mandje, heeft zijn kattenbak al gevonden, speelt met zijn muisje, gaat op verkenning in zijn nieuwe huis... Hij heeft zijn "gouden" mandje gevonden ! Lees meer

Update over Silvester! Na een luid en aangehouden protest omdat hij niet graag in de auto zit blijkbaar kwamen we na een korte rit thuis! Hij trok onmiddellijk op verkenning op zoek ... naar het donkerste hoekje! Toen ik vond dat het welletjes was en hem uitnodigde om mee te gaan naar de living volgde hij heel gedwee om zich languit op mijn schoot te installeren. Tijdje later wilde ik met hem wat spelen en ging op de grond zitten! Van spelen kwam er niet veel in huis want opnieuw kwam hij op mijn schoot liggen om te kijken wat ik met die kleurrijke balletjes aan het doen was. Hij eet goed, hij drinkt goed, hij maakt gebruik van de kattenbak en als hij iets nodig heeft laat hij het redelijk luid weten. We gaan het goed kunnen vinden samen! Ik hou jullie verder op de hoogte. Mvg Guy Claerman

Hallo, Noortje is nu ongeveer twee weken bij ons en stelt het zeer goed. Zij is ondertussen de beste vriendjes geworden met haar grote zus Renée. Dat liep eerst niet van een leien dakje. Noortje vond Renée onmiddellijk dit ok, maar Renée dacht daar dus duidelijk anders over: blazen en grommen was de enige reactie op haar nieuwe zus. Maar nu kunnen ze niet meer zonder elkaar: samen eten, slapen, spelen en ravotten... geen plaats in huis is veilig, vraag maar aan de planten Ze is alleen nog een beetje mensenschuw, al komt ook daar verandering in. Je kan haar al strelen en even tegen je aanhouden, als het maar niet te lang duurt. Groetjes

Op zaterdag 14 november adopteerden wij dit schattig lief poesje die hier de naam Lolieke kreeg omdat daar een emotionele waarde aan verbonden is. Na de tweede dag kende hij zijn naam al heel goed.Vanaf het eerste ogenblik dat we thuis kwamen was hij reeds zindelijk, hij eet enorm goed, is speels, heel lief en laat ons lachen. Hij is een meerwaarde voor ons hier geworden. Hij slaapt momenteel op het bed en als hij wakker wordt komt hij zich ervan vergewissen of ik er nog ben, bokt dan met zijn klein kopje en houdt maar op wanneer hij efkes geaaid wordt. Nu is het net of hij weet dat het hier over hem gaat want hij loopt hier momenteel over mijn toetsenbord. Waar hij het liefst mee speeld is het binnenste van een keukenrol (eigenlijk het liefs met eevolle keukenrol heb ik eens gemerkt) die op is en met een pluimpje Ik wil jullie ook nog laten weten da jullie zeker een pluim verdienen wat betreft de opvang en de verzorging van de dieren alsook wat betreft de netheid wat zeker niet mag onderschat worden. groetjes Iris

Hey In bijlage een paar fotootjes van Luna,ze stelt het heel erg goed bij ons. Ik was een beetje bang met kastaarke, maar ze zijn aan elkaar gewaagd, ze spelen met elkaar, vechten al eens, en niet enkel Kastaarke, maar ook Luna daagt hem vaak uit om te ravotten ! ze delen elkaars eten, gaan op elkaars bak,dus echt wel tekens dat ze elkaar al goed aanvaard hebben, niet ? Ik heb er nog geen minuut spijt van dat ik Luna bij mij heb genomen ! greetz Saskia

Na een rit van 20 min. ben ik zaterdagavond aangekomen in Oudenaarde. Tijdens de nacht was ik wel een beetje bang en heb ik een ganse tijd geweend, nadat mijn nieuw baasje om 4 's nachts mij is komen troosten ben ik de rest van de nacht rustig geweest. Gisteren heb ik dan rustig alles verkend, de living, de keuken, de bijkeuken en de garage. Het is natuurlijk allemaal nog wennen en mij laten aaien is nog te moeilijk. De poes des huizes vindt mij niet zo leuk want ze blaast en gromt naar mij, als ze eenmaal weet dat ik zo een lieve jongen ben komt het wel in orde. Mijn nieuwe baasje heeft al een paar foto's genomen en die stuur ik jullie hierbij door. Zoals je ziet durf ik toch al in de zetel lekker slapen en mij wassen. Zo dat was het voor vandaag, ik laat later nog wel iets van mij horen. PLATO en de nieuwe baasjes Anita, Patrick en Jeroen Lees meer

Poeh (of Woefie, zoals wij hem genoemd hebben) is nu bijna 10 maanden bij ons en is in die tijd al behoorlijk veranderd. De eerste 4-5 maanden waren vrij moeilijk. De eerste experimenten om hem buiten te laten, mislukten omdat hij zo schuw was dat hij ergens onder kroop en daar dagen bleef zitten tot we hem konden pakken en opnieuw binnen laten. Omdat hij voortdurend binnen zat, en de krabpalen niet wou gebruiken, moesten het behang en de zetels er hier en daar ook aan geloven. In die tijd liep hij ook stelselmatig weg van ons. In mei-juni hebben we hem dan toch eens buiten gelaten (de eerste keer is ie bijna 10 dagen weg geweest) en bewust gewacht tot hij terug kwam. Na de nodige drempelvrees is hij dan toch uit zichzelf binnen komen lopen en sindsdien gaat buiten/binnen geleidelijk aan steeds makkelijker. Sinds deze zomer is hij gewend aan een vast dagelijks ritme en sinds kort durft hij zelfs door de deur terwijl één van ons in het deurgat staat. Nu hij frequent buiten is, krabt ie binnen ook nergens meer aan, dus nu zijn we helemaal blij :-) Aanvankelijk was Poeh/Woefie ook nogal eenkennig, maar ook dat is aan het veranderen; in die mate zelfs dat hij sinds een maand 's avonds op bed springt en zich tussen ons in nestelt. Wanneer hij ergens rustig ligt en we hem niet per ongeluk laten schrikken, is het trouwens een enorme knuffel - hij krijgt er maar geen genoeg van en duwt zich dan helemaal tegen je aan. Totale overgave op sommige momenten! Kortom, een kat met een complex karakter, maar erg boeiend om hem (ten goede) te zien evolueren, traag maar zeker. We zijn benieuwd wat we nog allemaal gaan mogen meemaken! Overigens zoekt Poeh/Woefie steeds het gezelschap op van onze poes (die we ongeveer gelijktijdig geadopteerd hebben), maar zij is daar niet erg van gecharmeerd... jammer! Gelukkig tolereert ze zijn aanwezigheid dan weer wel, zodat er geen vechtpartijen zijn. In bijlage nog wat recente foto's. Als je vergelijkt met de foto van de website destijds, dan is hij duidelijk veel groter nu; een erg mooie kater! Veel groeten en succes met de opvang! Bram Wallach & An Vandermoere

Vorig jaar heeft mijn zus een katje bij jullie vzw geadopteerd (Camille) en in april adopteerde ik Fran. Beide katten stellen het zeer goed! Camille (nu Lubbe) was al vanaf het begin een echte knuffelkat en is nog steeds even lief. Met Fran (nu Koshka) heb ik wat geduld moeten hebben, maar ondertussen is ze ook een enorm lieve knuffelaar geworden :-D Mijn zus en haar vriend zijn nu vier weken op reis en dus heb ik Camille/Lubbe bij mij in huis gehaald. Ik kan niet zeggen dat beide katjes al dikke vriendinnetjes zijn, maar dat komt misschien nog... In bijlage vinden jullie alvast een paar fotootjes van de lieve schatten die dankzij jullie een nieuwe leven hebben gekregen.

Het is alweer een tijdje geleden dat ik je wat liet horen van Pootje, dus hoog tijd voor een update. Hij stelt het uitstekend! We hebben hem toch goed dik 2 maanden kunnen binnenhouden alvorens hem de wijde wereld in te sturen. Nadat hij gecontroleerd werd door dierenarts (vaccinaties en chippen) hebben we het dan moeten riskeren. En eerlijk gezegd hield ik mijn hart er toch bij vast, bang dat hij niet meer zou terugkomen. Bij zijn 1e uitstap was hij al van 's morgens tot 's avonds de brats op...maar als ik hem dan riep kwam hij gedwee binnengelopen. Hij zit eigenlijk liever binnen dan buiten, vaak ligt hij op de tuinstoel op het terras een beetje te slapen. Het liefst van al ligt hij languit in de zetel. Het is n'een echte knuffelaar geworden, 't is enorm hoe hij veranderd is. Zo lief dat hij geworden is. Zijn vacht is mooi aan't teruggroeien, het is n'een echte knapperd geworden! Op de foto, in bijlage, ligt hij samen met Baba op bed. Dat is zijn vriendin, ze kunnen goed overweg met mekaar. Met de andere poes gaat het ietsje minder maar dat trekt hij zich, gelukkig, niet aan. Kortom, wij zijn gelukkig met ons Pootje en zouden hem voor geen geld van de wereld willen missen! We willen jullie daarom bedanken voor de kans die hij dankzij jullie organisatie heeft gekregen! Groetjes, Els & Charlie