Dag allemaal, Sinds kort heb ik een nieuw huisje gevonden en ik voel mij erg al echt thuis. Hier heb ik ook een grote broer “Loewie” met wie ik al goed kan opschieten. Soms schrikt hij wel een beetje van mij omdat ik steeds met hem wil spelen. Ik heb hier heel veel speelgoedjes en mag door het hele huis ravotten en vandaag heb ik op het koertje genoten van de zon in de hangmat. Ik mag ook in het grote bed slapen en mijn nieuwe mama en papa vinden mij ook de max (zoals mijn opvangmama). Ze geven mij heel veel kusjes en knuffels en ik vind het heerlijk om bij hen te liggen spinnen. Lees meer

Hierbij wat nieuws van onze Maestro. Hij is nog steeds heel bang en kruipt het liefst onder het bed of onder de zetel. Als je hem opneemt en begint te strelen, dan geniet hij duidelijk. Hij kan zeker heel goed spinnen. Eens hij daarmee begint, zou hij zo uren kunnen doorgaan. Toch voor zolang je hem aait, want van zodra je even stopt, springt hij toch weer van de schoot af om een veilig plekje op te zoeken. We hebben ondertussen opgemerkt dat hij duidelijk een nachtkat is. 's Avonds rond 22u komt hij van onder zijn schuilplek vandaan en begint hij wat rond te lopen. Hij eet en drinkt ook enkel 's nachts. Heel de nacht horen we zijn schattige pootjes rondlopen op ons laminaat. Maar tegen de ochtend als we opstaan, is hij weer nergens meer te bespeuren. Verder wil hij ook nog niet uit onze hand eten. Als je wat kattensnoepjes op de grond legt voor zijn neus, met je hand er net naast, dan is het geen probleem. Hopelijk bloeit hij nog wat meer open, en maakt hij ook tijdens de dag gebruik van de bovenzijde van de zetel of zijn mandje ofzo! Vele groetjes, Wouter, Magalia en Maestro Lees meer

Ik wilde jullie even laten weten dat 4 maand later, de kleine jack het nog altijd heel goed stelt. Hij is super nieuwschierig. Sinds een week mag hij buiten en wat vindt hij dat plezant. Heel de tijd buiten en binnen, binnen en buiten, achter de insecten zitten, in de boom klimmen.... Het is echt een speelvogel en een super lieve schat! Hij slaapt ook elke nacht bij me en hij moet tegen me liggen, anders is het ni wel. Ook lijkt dolce hem eindelijk in de 'armen' te sluiten, hoewel hij vaak wat te hyper is voor haar. Maar ze laat hem dat ook duidelijk weten ;). Alles is dus dik in orde met de kleine jack. We zijn allemaal supergelukkig dat hij bij ons is. Groetjes Judith en Jackje Lees meer

Hi Lien & Mario, Mijn eerste halve dag verliep zeer rustig (maar ik was wel heel bang) ieder klein hoekje was goed om mij in te verstoppen en te verdwijnen. Ik heb zelfs een gaatje gevonden om onder de keuken te geraken ik heb mij 's avonds daar maar gaan verstoppen...en die man maar zoeken zeker een half uur aan een stuk.....uiteindelijk heeft hij mij gevonden..maar ik heb mij enkel laten pakken nadat hij de plinten onderaan de keukenkasten heeft weggehaald....goed hé. Ze hebben mij dan ook een andere naam gegeven ""JackJack"" uit de film "De incredibels" deze kleine jongen kon ook zomaar verdwijnen en door muren lopen. O ja voor ik het vergeet ik ben hier ook nog een grote grijze poes tegen gekomen we hebben even neuzeneuze gedaan en dan was hij weg...ikke erachter even een grote rug opgezet en wat geblazen en dan moest hij buiten (het mietje) Gelukkig bestond mijn teritorium op die eerste dag enkel uit de woonkamer en de keuken, die waren al groot genoeg om te verkennen. De eerste nacht mocht ik op een van de kinderkamers slapen samen met de grote man. Ik vond om 6h00 dat hij genoeg geslapen had en heb hem dan maar wakker gemiauwd (wat werkte). Hij heeft mij terug naar de woonkamer genomen en ik direct naar de keuken terug onder de kasten....nu had hij mij gezien....hij heeft toch terug de plinten kunnen afbreken voor hij mij kon pakken. Hij is wel onmiddelijk een plank gaan zagen om voor de spleet te zetten zodat ik er nu niet meer onder kan (De Spelbreker) . Ik heb wat gespeeld maar ik was ZOOOO moe en ik kon niet slapen. Ik had mij dan maar verstopt onder een dekentje....maar de man heeft mij weeral gevonden. De vrouw en de man hebben mij dan terug naar de kinderkamer gebracht waar ik op een groot zacht bed mocht slapen onder een dekentje. Ik heb daar heel de namiddag tot een stuk in de avond geslapen...zaalig was dat. En dan ACTIE. De man had een grote klimpaal gemaakt met een touwje eraan heel leuk. Van de vrouw had ik nog wel wat bang want die zie ik niet zo veel gaat 'smorgens weg en komt 's avonds terug maar t'is wel een lieve ik heb haar dan ook maar een kopje gegeven. Ze hebben hier planten wat zeer leuk is om met te spelen. Over de lederen zetels krossen hebben ze hier niet graag.....dus als ik aandacht wil lukt dit middeltje altijd. 's avonds mocht ik nu in de keuken slapen prima acommodatie slaapdekentje, klimpaal veel speeltjes, eten en kattebak, t'was OK. 'S morgens was ik het daar wel beu en ik heb wat aan het miauwen geweest todat ik boven gestommel hoorde. Ik heb mij dan maar snel verstopt in nog een spleet die ik gevonden had onder de afwasmachine maar ik kon er niet helemaal in en de vrouw had mijn staart gezien (verdorie). Gisteren had ik ontdekt dat het erg knus is op de stoelen onder de tafel in de woonkamer. Na het spelen heb ik daar heel de dag op geslapen. Ik had alles in de woonkamer en de keuken nu wel gezien en ze (Bart en Vicky) hadden voor mij de deur van de woonkamer opengezet zodat ik het huis verder kon verkennen. Ze hebben hier zo allemaal houten planken om elkaar gestapelt om naar boven te geraken (ze noemen dit een trap) toen kwam ik uit op een ander verdiep. In die ene kamer had ik al geslapen maar in die andere niet zeer leuke verkenning. Om iedereen te laten waten waar ik uithang op zo een verkenning miauw ik regelmatig en het gekke is dat B&V (ik heb ze zo maar genoemd, zij hebben mijn naam immers ook zomaar veranderd) dan ook nog antwoorden. Er was nog zo een stapeltje planken ikke terug erop weer een ander verdiep nu met een reuze bed heel leuk om op te spelen met B. Hij was precies mijn schaduw bij mijn verkenning hij hield mij altijd maar in het oog. Ze hebben zelfs het licht voor mij laten branden zodat ik kon goed kon zien. Dat was wel handig op die trappen dinges. Nadat B er zeker van was dat ik voorzichtig was op de trappen en geen gekke toeren uithaalde mag ik nu aleen rondzwerven in huis. Af een toe heb ik een ontmoeting met dat grijs kattegeval, ze is niet blij dat ik hier ben, maar B&V geven haar dan wat meer aandacht. Ik heb de indruk dat het al beter gaat (Ik miauw nu naar de grijze in plaats van de blazen, ge ziet ik doe ook mijn best). Ik zag dat mijn meubelen weer naar de keuken verhuisde....SLAAPTIJD.....niet met den deze.....vermits ik nu ZEER veel plaats heb is mij verstoppen zo veel makkelijker geworden. B&V zijn mij met twee naar mij op zoek gegaan....nu miauwde ik niet slim hé...B was zelfs aan het zoeken met iets waar een lichtstraal uitkwam (zaklamp zeggen ze ertegen). Uiteindelijk heeft B mij weeral gevonden helemaal op de bovenste verdieping achter wat bakken met speelgoed.(hij is er wel goed in moet ik zeggen) Natuurlijk heb ik hem eerst nog wat laten sukkelen met de bakken te verplaatsen....maar uiteindelijk ben ik maar tevoorschijn gekomen. Ik vind het wel raar dat B&V zoveel speelgoed hebben volgens mij zijn ze daar al wat te oud voor. Maar Ik zoek dat nog wel verder uit. Ik heb zeer goed geslapen in de keuken en toen ik V boven hoorde stommelen ben ik op mijn paal gaan zitten. Toen ze in keuken kwam was ik zeer gelukkig. Ik heb haar veel kopjes en lekjes gegeven. Ik heb haar hel de tijd in het oog gehouden 't was heel leuk. Nog wat gespeeld met B en dan maar weer op mijn stoel gekropen om wat te rusten. Ik lag juist goed toen dat grijs scharminkel nog eens binnenkwam. Hij kwam eten. Ik dacht ik voer wat schijnaanvallen uit maar hij kon dat niet apprecieren (de flauwe) maar wel van mijn eten eten dat wel. Van B mag ik voorlopig geen schijnaanvallen meer plaatsen naar de grijze.....maar ik mag wel B zijn voeten aanvallen daar zegt hij niets van. Ben dan maar terug op mijne stoel gekropen om te slapen zodat ik voor vanavond terug een beetje energie heb. Ze hebben hier ook z'one bak met kattezand in ik gebruik hem elke dag. Het eten dat ik hier krijg is hetzelfde als bij jullie dus dat is ook OK. Ik drink hier zowel water als kattemelk. V was eens een bruin goedje aan het drinken (Koffie zeggen ze ertegen) dus ikke mijn snuit er eens voorzichtig in bha wat was dat zeg; niet te zuipen ik zal het wel bij water en kattemelk houden. Ik heb B&V ook al een afspraak horen maken met de dierenarts voor volgende week. De poes van de buren heeft hier ook al aan de raam gezeten om naar mij te komen zien, t'was ook iemand uit Gent, Lex was zijn naam. Eindelijk eens iemand om mee te praten zonder dat antwerps accent. Ik heb nog wat actie foto's van mezelf bijgevoegd. Van zodra ik weet wat de bedoeling is van al dat speelgoed hier zal ik nog wel iets laten weten. tot de volgende keer, JackJack Lees meer

Hey, Zoals beloofd, stuur ik nog wat fotootjes van Gucci door :-). Ze stelt het enorm goed en is van een bange, vermoeide poes naar een laten we zeggen vrij sociale en speelse poes gegaan. Het duurde even vooraleer ze het vertrouwen in ons had, maar met de juiste aanpak is dit gelukt. Ze houdt enkel niet van onze stofzuiger, maar voor de rest heeft ze niets te vrezen! Je kan ook zien op de foto's dat haar vacht enorm goed is aangedikt en mooi glanst! Foto 1: Links Zina/ Rechts Gucci Groetjes, De Greef Melissa Lees meer

hallo, Zoals beloofd hier wat leuk nieuws en speelse foto's van Fiena (ons Pitoetje). Dag 1 was ze heel klein beetje bangin haar nieuwe thuis. Ons Pitoetje is zeer speels en heeft het sinds dag 2 enorm naar haar zin hier. Ze komt zeer goed overweg met onze andere kattin Prutske. Pitoetje is zeer aanhangkelijk en ook enorm lief, als je 5min geen aandacht geeft, komt ze direct bij je voor te spelen. We zijn enorm blij met onze Pitoetje, zouden haar niet meer kunnen missen. Dankzij ons Pitoetje en jullie, is onze Prutske niet meer alleen en ook niet meer verdrietig, sinds de dood van onze kater Vlekje enkele maanden geleden. mvg Hannah Van Der Stichelen Lees meer

Zo'n twee maand geleden heb ik Maya geadopteerd. In het begin was ze super bang. Ze heeft zich geruime tijd boven op de zoldertrap verstopt en liep bij de minste beweging ook weg. Nu is het ijs reeds grotendeels gesmolten. Ze is nog altijd schrikachtig, maar heeft zich al tot een echte knuffelpoes ontpopt. Ze doet niets liever dan je in de zetel of in het bed overladen met kopjes en knuffeltjes. Hierbij spint ze echt super luid, net alsof ze snurkt:) Je moet en zal haar aandacht geven, geen ontkomen aan. Ze doet dan ook alles om je aandacht te trekken, tot het sabbelen op je haar toe. Met ons Lenaatje heeft ze een haat-liefde verhouding. Maya loopt Lena constant achterna en vindt haar duidelijk leuk, maar doordat Lena een iets oudere en rustigere poes is, komt dit niet altijd goed over. Ze zijn ook wel jaloers van elkaar, dus ben ik vaak twee katten tegelijk aan het aaien. Maar in het algemeen kunnen we zeker niet klagen. Ze maken geen ruzie en houden elkaar gezelschap, dat is het belangrijkste. Maya is een zachtaardige dankbare knuffelpoes en we zullen ons best doen haar het ultieme gouden mandje te bezorgen. Groetjes Veerle Lees meer

Suki stelt het zeer goed en is in die tijd echt aanhankelijk geworden (ze luistert ook al zeer goed naar haar naam), nog steeds een waterrat en even speels. In het begin waren er wat strubbelingen tussen de twee katten (wat normaal is), maar dat begint stilaan te verdwijnen. Suki is heel actief en onze andere kat is al wat ouder... Maar ze kunnen niet zonder elkaar, vanaf dag 1 stopte onze andere kat met 's nachts te wenen... Groetjes, Nico en Rozemarijn Lees meer

Zoals beloofd een beetje nieuws van Astro en Alessia. Ze heten nu wel Vodka en Limon. Op onderstaande foto liggen ze net uit te rusten. Ze blijven nog vrij schuw, maar beetje bij beetje zie ik toch verandering. Ze wonen nu toch niet meer constant onder de zetels. Eten, drinken en samen spelen is geen probleem en ze zien er alle 2 heel gezond uit. Groeten Mia De Block Lees meer

Ons Molleke (jullie gypsy) stelt het zeer, zeer goed. Het is al een hele flinke jongen. Maar hij is in topvorm. Niets is nog veilig in huis. We hebben nu een grote krabpaal gekocht om hem wat te laten klimmen en hij springt overal al op. Maar hij is erg braaf en voorzichtig en hij speelt zooooo graag met ons Wiske (hond) en omgekeerd, Wiske heeft in Molleke een ideale speelvriend gevonden. Het is grappig om ze samen te zien ravotten. De poes verstopt zich of doet alsof hij de hond niet ziet, en bespringt hem dan, hangt aan zijn nek of op zijn rug en de hond verdraagt alles en doet alsof hij de poes gaat bijten. En ze rollebollen dat het een lieve lust is. We laten hem ook buiten in de tuin maar wel alleen als we erbij zijn en aan een heel lang touw. En hij kruipt al goed in ons olijfboompje waarin hij dan verstrikt geraakt. We zijn enorm tevreden en blij dat we Molleke in huis gehaald hebben. Hopelijk gaat het bij jullie goed met iedereen en met de nieuwe poesjes die je aan het opkweken bent. Je zult er weer veel mensen een plezier mee doen. Mijn man is nog altijd doodblij met zijn poesje!! Vele groetjes en succes met de nieuwe katjes! Hilde Lees meer

Begin dit jaar hebben wij Liesje geadopteerd bij Olivia. Liesje was zeer teruggetrokken en haar vacht voelde zeer hard aan toen ze bij ons en onze andere twee poezen kwam wonen, Billy, 13 jaar en Shoka, toen 6 maand oud. We hebben Liesje omgedoopt tot Manou, een naam die haar wonderwel past, zo warm en zacht van klank, zo warm en zacht is zij. Het duurde enkele weken eer Manou zich thuis voelde maar nu is ze hier eigenlijk het baasje. Billy, de oudste, kan nu echt opa zijn en Manou en Shoka zijn de twee rollebollende zusjes, heerlijk om te zien. Manou houdt ervan in de bomen te klimmen, achter vlinders en insecten aan te zitten en af en toe een van onze kikkertjes binnen te brengen. Goed dat deze meester zijn in het spel 'doen alsof ik dood ben', zodat wij ze tijdig weer in de vijver kunnen zetten. Manou is een echte kat. Kan hollen en klimmen en binnen languit uitgestrekt op de rug ronkend genieten van haar slaap. 's Nachts slaapt ze bij ons in bed en liefst begint ze de nacht met een kwartiertje diep onder de dons. 's Morgens komt ze ons met haar zachte snoet zachtjes wakker duwen in het gezicht, een heerlijk ontwaken is dat en zij wil eigenlijk alleen maar zeggen 'ik heb honger'. Manou is een echte schat en we willen haar voor geen geld meer missen. Ik stuur hierbij enkele fotootjes van Manou zoals ze er nu uitziet. Groetjes, Nathalie Lees meer

Dag Lien en Mario Vorige week zijn wij Jasper komen halen. Hij stelt het goed en heeft ondertussen al kennis gemaakt met Felix. Hij wordt echter wel door hem achterna gezeten op sommige momenten. Jasper is ook een vré grote snoeper. Hij wil zelfs Felix z'n krokjes opeten, nadat hij zelf eerst zijn potje opgegeten heeft. Het is een erg lieve en mooie poes. Hij heeft hier zeker zijn gouden mandje gevonden. Hierbij sturen we jullie ook enkele fotootjes. Groetjes Cindy en Tim Lees meer

Hallo Enkele weken geleden adopteerde ik kleine Maya (nu Josje genaamd), die toen verbleef bij het opvangezin Anja Lampaert. Zij werd samen met haar broer en zus gedumpt in een kartonnen doos. Josje is eerst en vooral een enorme lieverd, echt de liefste, speelste poes die iemand zich kan wensen. Enerzijds volgt ze me overal waar ik ga of sta, komt ze altijd in mijn buurt liggen of gewoon op mij om geaaid te worden, loopt ze over mijn laptop uit jaloersheid voor de aandacht die ik eraan geef en begint ze al te spinnen van zodra mijn hand in de buurt komt. En anderzijds is ze vanaf 's morgens vroeg ook en echt levendig springkonijn en kan ze als een klein paardje door het salon crossen. Vriendelijke groeten en doe zo verder! Leuk dat jullie bestaan. Karen Roose Lees meer

Hallo! Felix is ondertussen al 2 maanden bij ons en stelt het super! Hij is een hele lieve poes, die graag geaaid wordt. In het begin was hij vrij aanhankelijk, maar ondertussen heeft hij al z'n draai gevonden. Felix doet niets liever dan spelen. Ook onze planten moeten eraan geloven. Hierbij een paar foto's van Felix. Groetjes Cindy, Tim en Felix Lees meer

Bij deze sturen we jullie enkele foto's door van ons Stella. Ze voelt zich hier al echt thuis. Verwelkomt ons telkens uitgebreid bij thuiskomst en komt zich nu ook al gezellig bij ons in de zetel nestelen. Verder houdt ze wel van nachtelijke uitstapjes, maar staat 's morgens al snel terug aan ons deur :). Het is echt een heel lieve, aangename poes. We zijn dan ook zeer blij met haar als huisgenootje. We zouden ze al zeker NIET meer kunnen missen! Groetjes, Lynn & Styn Lees meer

Op 14 mei zijn we toby komen oppikken in st amandsberg. Spot (nieuwe naam) was een zeer bang katje. Ik vrees dat hij of een beetje verwilderd is, of ooit serieus mishandeld. Maar vandaag hebben we grote vooruitgang gemaakt. Sinds deze week kunnen we spot regelmatig aaien, maar enkel als hij op zijn kussentje, op het rek in de hoek van de living ligt. Hij kijkt ook al minder schuw als je naar hem toe gaat om hem te aaien. Vandaag had hij spijtig genoeg in huis geplast, ( was de kattebak uit het oog verloren, onze oudste zit nu vaker buiten en gebruikt hem niet meer) ik merkte het op, heb de kattebak uitgekuist en heb (maar) 2 minuten moeite moeten doen om hem te vangen. Dit ging gepaard met veel geblaas. Even in de kattebak en weer weg. Hij ging daarna op zijn kussen liggen en ik kon heb direct strelen, hij is zijn vertrouwen in mij dus niet verloren. Sinds deze week eten de poezen hun eten op minder dan 1 meter afstand van elkaar. Deze zomer gaan we 3 weken op vakantie en onze buurvrouw zal dan voor onze schatten zorgen. Deze maand komt ze ook al regelmatig langs om spot zijn vertrouwen te winnen. Ik ben er van overtuigd dat alles wel op zijn pootjes valt, net zoals een kat. Groetjes Sara Lees meer

Het is vandaag exact 1 week geleden sinds ik Nessie geadopteerd heb. Hoewel ze enorm schuchter was de eerste 3 dagen is ze stilaan beginnen openbloeien. Hoewel ze nog niet graag gepakt wordt is ze wel dol op aaitjes. Sinds gisteren komt ze ook zelf vragen om te spelen of te knuffelen. Een echte "knuffelpoes" dus.

Vrijdag 14 mei zijn we een superschattig rost katertje gaan afhalen. Bij deze wou ik u al eens laten weten dat Toby (die nu spot heet) het goed maakt. Deze week gaan we om zijn herhaalspuitje bij de veearts. Dat wordt nog een uitdaging, want toby is ZEER mensenschuw. De eerste dagen hebben we hem niet gezien, hij verstopte zich steeds voor ons. Toen hij ons Marie (kattin van 2jaar oud) zag, kwam hij uit zijn schuilplaats. Hij zoekt heel veel contact met haar, maar zij is nog niet zo gek van dat klein rost katje. Ze heeft nog nooit naar hem gekrabt, ze gaat gewoon lopen als hij te dicht komt. Vandaag komt spot al dicht bij ons, vooral als er eten mee gemoeid is :) maar van streeltjes is hij nog steeds niet gek. We houden jullie zeker op de hoogte. Bijgevoegde foto: toby op zijn lievelingsplaats, onder de bureau op een kist, buiten handbereik :) Lees meer

Vorige maand adopteerden we Bertje. Hij verbleef in een gastgezin in Brugge, bij Griet, en woont nu in De Haan. We hebben er nog geen moment spijt van gehad. Bertje is een schatje. Van de eerste dag was hij zeer aanhankelijk. En de liefde is wederzijds. Hij voelt zich al heel goed thuis ondertussen. Elke dag gaat hij een paar uurtjes buiten spelen en heeft al vriendschap gesloten met de poes van de buren. Zeer schattig om die twee samen te zien. 's Avonds slaapt hij flink in zijn mandje en 's morgens staat hij me al op te wachten en wordt ik enthousiast verwelkomd. Kortom, Bertje maakt het goed. Bedankt voor jullie goeie zorgen.

Hallo Billy is hier nu bijna een maand. Toen hij hier voor het eerst kwam snuffelde hij nieuwsgierig rond en daarna stormde hij de trap op. De kattenbak vond hij onmiddellijk. Na het rondsnuffelen toonde Mario me hoe Billy zijn pilletje te geven. Na enkele mislukte pogingen (lees: na veel krabben en bijten) besloot ik het gewoon onder zijn eten te mengen, wat veel vlotter ging. Billy heeft veel energie en is zeer aanhankelijk. Wanneer ik 's avonds tv kijk komt hij op mijn schoot liggen, daar valt hij in slaap en begint licht te snurken. Ik keek op van een snurkende kat, nog nooit meegemaakt! Maar gekheid is Billy in elk geval niet vreemd. Bezoek ontvangt hij heel enthousiast. Wanneer ik 's morgens naar beneden ga begroet hij me op zijn manier; al kirrend loopt hij me voor de voeten tot ik zijn eten bijvul. Mannen!!! In elk geval; Billy maakt het goed. Groetjes Petra

hallo wij hebben een kleine 2 weken geleden Emilio geadopteerd. De eerste dagen bleef Emilio achter de wasmachine zitten, hij kwam er enkel vanachter als het héél stil was in huis om vlug wat te eten. Daarna werd hij dag na dag meer gewoon aan de geluiden in huis en aan ons. Ondertussen is hij het goed gewoon en loopt hij ook overdag door het huis, ligt zich te wassen op het tapijt of kijkt met veel belangstelling naar onze parkieten :-). Enkel van de kindjes (vooral van de baby) is hij nog een beetje bang. Hij laat zich al eens aaien door mijn zoontje maar toch nog niet van ganser harte, maar ik ben ervan overtuigd dat dat ook wel goedkomt. Het enige wat we hem moeten afleren hebben is om te krabben in de kamerplanten. En voor de rest is dat een echte flodderaar hé, eens hij begint te vleien dan weet hij van geen ophouden, kopjes geven, langs de benen wrijven, spinnen... hij is een echte aanwinst in ons gezin! groetjes Birgit

Stella voelt zich stilletjes aan meer en meer op haar gemak. Ze laat zich volop aaien, maar eventjes gezellig bij ons in de zetel komen zitten of eens vastnemen, daar heeft ze het nog moeilijk mee. Verder is zij een heel lieve poes die geniet van alle aandacht. Weliswaar zal ze wel nog wat tijd nodig hebben om zich helemaal aan te passen en haar ten volle op haar gemak te voelen ... De eerste dag had ze zich verstopt achter de wasmachine. De dag daarna had ze zich verstopt onder onze keuken( is onderaan helemaal dicht behalve 1 klein gat niet), waardoor we er niet meer bij konden. Toen we na lang zoeken ze terug gevonden hadden, hebben we dan ook zo snel als mogelijk dit gat dicht gestopt. Momenteel heeft ze haar plekje op een kussen tussen de chauffage en de zetel. Daar ligt ze graag te genieten van het zonnetje. Op deze plek kunnen we haar gemakkelijk aaien, maar heeft zij toch nog haar 'privacy' ;). De eerste dagen liep ze eveneens te zoeken naar haar broertje en miauwde hierbij vooral 's avonds. Stella was ook onmiddellijk zindelijk en vond haar kattenbakje heel snel :). Lees meer

Poeh (of Woefie, zoals wij hem genoemd hebben) is nu bijna 10 maanden bij ons en is in die tijd al behoorlijk veranderd. De eerste 4-5 maanden waren vrij moeilijk. De eerste experimenten om hem buiten te laten, mislukten omdat hij zo schuw was dat hij ergens onder kroop en daar dagen bleef zitten tot we hem konden pakken en opnieuw binnen laten. Omdat hij voortdurend binnen zat, en de krabpalen niet wou gebruiken, moesten het behang en de zetels er hier en daar ook aan geloven. In die tijd liep hij ook stelselmatig weg van ons. In mei-juni hebben we hem dan toch eens buiten gelaten (de eerste keer is ie bijna 10 dagen weg geweest) en bewust gewacht tot hij terug kwam. Na de nodige drempelvrees is hij dan toch uit zichzelf binnen komen lopen en sindsdien gaat buiten/binnen geleidelijk aan steeds makkelijker. Sinds deze zomer is hij gewend aan een vast dagelijks ritme en sinds kort durft hij zelfs door de deur terwijl één van ons in het deurgat staat. Nu hij frequent buiten is, krabt ie binnen ook nergens meer aan, dus nu zijn we helemaal blij :-) Aanvankelijk was Poeh/Woefie ook nogal eenkennig, maar ook dat is aan het veranderen; in die mate zelfs dat hij sinds een maand 's avonds op bed springt en zich tussen ons in nestelt. Wanneer hij ergens rustig ligt en we hem niet per ongeluk laten schrikken, is het trouwens een enorme knuffel - hij krijgt er maar geen genoeg van en duwt zich dan helemaal tegen je aan. Totale overgave op sommige momenten! Kortom, een kat met een complex karakter, maar erg boeiend om hem (ten goede) te zien evolueren, traag maar zeker. We zijn benieuwd wat we nog allemaal gaan mogen meemaken! Overigens zoekt Poeh/Woefie steeds het gezelschap op van onze poes (die we ongeveer gelijktijdig geadopteerd hebben), maar zij is daar niet erg van gecharmeerd... jammer! Gelukkig tolereert ze zijn aanwezigheid dan weer wel, zodat er geen vechtpartijen zijn. In bijlage nog wat recente foto's. Als je vergelijkt met de foto van de website destijds, dan is hij duidelijk veel groter nu; een erg mooie kater! Veel groeten en succes met de opvang! Bram & An Lees meer

Hallo, langs deze weg willen wij jullie laten weten dat Nemo & Nanou het zeer goed stellen bij ons. Nemo voelde zich onmiddellijk thuis, Nanou had een paar dagjes nodig. Ze komen regelmatig knuffelen, eten goed, slapen & spelen goed. Ze gaan van het 1e moment flink in de kattebak... Ook met de kindjes zijn ze het al goed gewoon. We zouden hen echt niet meer kunnen missen ! Vele groetjes en tot later Leen, Stefaan, Estée, Lucas & Nemo & Nanou Lees meer

Zoals beloofd een mailtje over hoe het Katinka vergaat in ons gezinnetje. Ze maakt het goed & was vanaf de eerste dag super op haar gemak. Ze is een echte knuffelpoes & heeft van niemand schrik. Ester is vandaag naar de dierenarts gegaan voor haar spuitje & alles was in orde. Ze geniet van de overvloed aan aandacht & ze zit elke dag op de vensterbank naar de burenpoesjes in de tuin te kijken & we hebben het gevoel dat ze ze binnenkort wel zal willen ontmoeten. Groetjes Ester & Joost Lees meer

Dit is een mail namens Darcy. Ik laat hierbij even weten, dat ik het heel fijn heb In mijn nieuwe huis, met mijn nieuwe vriendjes en vriendinnetjes. Ik ben ook goeie vriendjes me de buurhond Pascha, die hier regelmatig verblijft. Eerst dacht ik dat het ook een poes was, maar het bleek een hond te zijn. Af en toe maak ik mijn vrouwtje gek, dan moet ik veel miauwen, vooral als ze wil gaan slapen, dan wil ik juist spelen. Dat vind ze nie leuk, dan ga ik daarna ook maar slapen. Ik heb als ik naar buiten kijk, heel mooi uitzicht. ik woon heel erg hoog, wel 10 verdiepingen hoog, dat is bijna in de lucht, gelukkig heb ik geen hoogte vrees. Zo, dat was het mailtje om te vertellen hoe het met me gaat. Ohja ik doe ook nog een foto van mij erbij. een pootje van Darcy, en de groetjes namens mij vrouwtje. Darcy van den Bosch. Lees meer

Zoals beloofd houden we je op de hoogte van de avonturen van Oliver... soit wij hebben hem tot Mika herdoopt omdat hij niet naar zijn naam luisterde en Mika doet het precies wel heel goed. We zijn met Mika met ons gat in de boter gevallen... Maar het omkekeerde is ook waar... hij is eveneens met zijn gat in de boter gevallen is. hij is enorm aanhankelijk en het is alsof we hem al jaren in huis hebben. Hij kent zijn weg al heel goed in huis, hoewel hij in zijn enthousiasme soms al een tegen een tafelpoot of stoel loopt. Qua gezondheid niest hij soms nog eens maar al veel minder dan in het begin... In bijlage nog een paar fotos voor op de website groetjes van Chris, Marc en Mika

Zoals beloofd enkele foto's van onze kapoenen. Ik vertelde al dat ze de eerste dag vliegensvlug onder / achter de kast kropen. We hebben ze dan ook wat met rust gelaten. Het zindelijk zijn ging niet direct vlot, maar is nu volledig in orde. Waarschijnlijk wou de kater ook wat zijn sporen rondspreiden zoals in de natuur :-). We hebben het duo Marcel en Kato genoemd. Kato is een erg lieve poes, die het aaien meer dan goed kan verdragen. Wanneer ze wat jaloers is, gaat ze op de trap zitten, miauwt ze en moeten we haar daar in de watten gaan leggen, waardoor ze dan spontaan weer met ons spinnend in de living komt. Het liefst van al kruipt ze op de stoelen van de eetkamer. Ze is geen echte schootganger en wordt niet zo graag opgetild, maar doet geen vlieg kwaad. Marcel heeft een heel grappig karakter. Met zijn dikke kaken lijkt het of hij altijd kwaad is, maar duwt zijn kopje heel hard tegen je aan als je hem wil aaien. (en ronken dat hij kan. ) Meestal ligt hij onder de kast of naast Kato op de stoel. ( een mandje zegt hen precies nog niks.) Wanneer hij onder de kast ligt en je aait hem, komt hij spontaan er vanonder gekropen en springt hij op je schoot ( ook al zou je het helemaal niet van hem verwachten ). Maandag hadden we wat schrik. Toen we opstonden, was er geen spoor van Marcel, hoewel hij enkel in de living kon zijn. Alle deuren en kasten hebben we meermaals opengetrokken, zonder resultaat. Uiteindelijk is mijn zus die bij de politie werkt ( en het gewoon is van te speuren ) komen helpen en met resultaat. Marcel was in het kleinste gaatje waar hij kon, achter onze radio gekropen. Het was een enorme opluchting. De radio werd voorlopig afgedekt. Momenteel is hij mij het meest gewoon, hij is nog een beetje bang van Sam, maar dat zal ook wel lukken. Wanneer Sam hem eten geeft, kent hij geen angsten meer. Marcel blijft bij momenten nog wat schuw, maar het zoals het nu gaat, zie ik het heel positief verder verlopen. Wij zijn zeker en vast heel gelukkig met onze lievelingen. Alvast heel erg bedankt, vele groetjes, Sam, Liesbet, Kato en Marcel ( Alias Tijgertje & Zwartje ) Lees meer

Hey ^^ langs deze weg laat ik even weten dat het tussen Dickie en mij nu super gaat :D beiden al uitgebreid de nieuwe zetel en nieuw bed getest .. allebei heerlijk zacht, en sinds gisteren ook nog een 1 zit er bij .. this is heaven voor Dickie (en mij ook natuurlijk :D) Savonds als ik ga slapen komt hij mij altijd vergezellen en smorgens als mijn wekker de eerste keer afloopt, komt hij bij mij onder de lakens liggen, tot de wekker nog eens af loopt .. hij weet dat ik dan moet opstaan, en dat hij dan opnieuw vers water krijgt en genoeg korreltjes voor de dag door te komen. Door dat hij ook al weet dat ik elke dag rond het zelfde uur thuis komt, lijkt het alsof hij de klok kan lezen .. elke keer als ik thuis kom zit hij mooi aan de deur te wachten op zijn portie aandacht .. Dickietime zeg maar .. spelen, knuffelen, .. ook samen naar de TV kijken (en samen in slaap vallen tijdens de film) is al 1 van onze hobby's aan het worden :D het is echt zalig ^^ Overigens is dit hier nu ONS appartement geworden, en laat zich niet meer afschrikken door 'vreemden' .. ze moeten hem aaien, anders word die ambetant .. Verder heeft hij wel al een vijand .. de stofzuiger .. maar daar heeft die ook al een oplossing voor .. onder de zetel geraakt die niet en in de kast komt die ook niet :D tis dus wel leuk om hem de kast deur zien te openen en terug te sluiten achter hem :P Maarja .. Dickie is dan ook een buitengewone kat die ik voor geen geld meer zou willen missen! ♥ Dickie & Maarten ♥

Hallo ,Ik ben de dochter van Christelle Met Lunatje gaat alles goed , ze heeft ondertussen geen last meer van haar oortjes die we nog steeds aan het behandelen zijn , als we klaar zijn met haar oortjes gaan we terug naar de dieren arts voor haar spuitje.en voor haar buikje want ze is een tijdje ziekjes geweest .maar dat is nu al beter . Ze gaat ook al naar buiten samen met de andere twee katten waar ze heel goed mee overeen komt we denken zelf dat ze een beetje verliefd is op onze kat Spike :D Het is een heel lieveke en we zijn er heel blij mee !! en ze eet HEEL VEEL !!! hier nog een paar foto's van Luna en Spike ... Dikke kus van ons en natuurlijk ook van Lunatje Lees meer