Hallo,
 
in augustus 2008 adopteerden wij Boelie en Evarist. Bij deze zou ik jullie graag laten weten hoe het met hen gaat =)
Eerst en vooral zou ik willen zeggen dat ze onafscheidelijk geworden zijn!! Als 1 van de 2 'vermist' is (dierenartsbezoek, buitenspelen, ...) is de ander steevast aan het roepen en zoeken tot ze elkaar gevonden hebben! Vooral Evarist is heel afhankelijk van Boelie. De vrouw (Boelie) is hier de baas =)
 
Ze hebben wel allebei hun probleempjes gehad... Evarist was in het begin de stoere van de 2. Hij begon onmiddellijk alles te verkennen en liet zich zelfs onmiddellijk strelen, op voorwaarde dat je niet in de buurt van zijn pootje kwam! Hij bleek na een tijdje echter een chronische blaasontsteking te hebben, en staat momenteel op een speciaal diëet. Je hoort soms nog dat hij pijn heeft, maar dat is vaak snel opgelost door hem extra te laten drinken en iets meer speciale brokken te geven. Door deze ziekte verloor hij een groot deel van zijn zelfzekerheid... Hij werd terug banger en we zijn helemaal opnieuw moeten beginnen. Hij is voorzichtiger geworden nu, maar is terug op de goede weg. Het is vooral belangrijk dat je hem een veilig plekje geeft en met veel geduld behandelt. Het is heel mooi te mogen zien hoe hij op die manier beetje bij beetje openbloeit. Hij begint zelfs terug te spelen, begint stilletjes zelf kopjes te geven, komt soms zelf naast ons liggen in de zetel, begint zachtjes te spinnen als je hem streelt,...
 
Boelie was in het begin ongelofelijk bang! We hadden zelfs 1 keer schrik dat ze ontsnapt was... Ze bleek toen in een hoekje zo opgerold te liggen dat we ze amper konden zien. Zij had het meeste schrik in het begin, maar is ook diegene die het snelst opengebloeid is. Na een aantal maanden kwam ze ons elke morgen wekken met veel kopjes en verhaaltjes. Ze komt zelf knuffelen, vertelt ongelofelijk graag, geniet van de aandacht, spint erop los, ... Zij lijkt haar verleden dus helemaal achter haar gelaten te hebben. Zij heeft echter een ander probleem... Boelie haar verleden heeft zich blijkbaar op haar darmen geslagen... Bij de minste stress (stofzuiger, lawaai buiten, ongekend geluid, vlooienbehandeling, ...) heeft zij diarree en darmkrampen... We dachten eerst dat het puur lichamelijk was en hebben dus heel wat dierenartsbezoeken achter de rug... Pas vorige week kwamen we op het idee om het anders aan te pakken... We zijn bij de apotheker druppeltjes van dr. Vogel gaan halen (homeopathie) tegen de stress... Dit zijn gewone druppeltjes voor mensen, maar ze werken ook bij dieren en brengen geen schade aan zoals andere medicatie. Ze krijgt nu een dikke week druppeltjes en het gaat veel beter met haar! Ik zou dit dus willen aanraden voor iedereen die zulke problemen heeft met zijn/haar dier! Het is zeker het proberen waard.
 
Tot hier het verhaal van onze 2 schatten =) We hebben er nog geen moment spijt van gehad, en moeten ons zelfs heel erg inhouden om geen 3de poesje te nemen! We volgen jullie nog steeds, en blijven jullie dankbaar om deze poesjes een kans te geven!
 

 
Veel lieve groeten
 
Frank, Sofie, Boelie en Evarist.