Hallo,
Hierbij nogmaals een update van onze poezelige viervoeters…
Kleine 3 weken na ons vorige bericht… hebben ze zich ondertussen ook goed aan ons ganse huis én huishouden geacclimatiseerd… Felix (de rosse Garfield) hoor je gewoon groeien; hij is in volume quasi het dubbele van zijn zusje, alhoewel ze evenveel eten, drinken én liefde krijgen…
Ze spelen erop los, en slapen tussendoor vooral bovenop onze verkleedkoffer (zie foto’s in bijlage). Het opvoeden is ondertussen ook wel begonnen; zindelijk zijn IN onze planten is niét de bedoeling, nét zomin als smullen van verse appelcake of tomatensoep op het keukenaanrecht. Wat vergeet je dit snel zodra de poezen groot zijn… en dat moment is er zo!
Ze zijn nog steeds héél erg aan elkaar gehecht; wanneer ze op meer dan 2M van elkaar verwijderd zijn, brengt het hoge gepiep van de éne de ontbrekende poes weer “op zijn plaats” bij de andere…
Het is ook opvallend hoe ze ’t liefst van al spelen met speelgoed dat wij onbedoeld laten slingeren; wieltjes van speelgoedauto’s, een slecht opgerolde turnmat (zie foto), pareltjes van een nog te herstellen zelfgemaakt armbandje…
Kortom, hun zéér frequente ronkconcertjes (zodra ze iemand van ons zien, beginnen ze hier al mee; Felix heeft meer “klankkast” dus die volumeknop staat ietsje sterker…) getuigen van wederzijdse appreciatie en vriendschap!
Nogmaals, onttzettend bedankt voor jullie “eerste opvang” en poezeninitiatief, wij zijn héél blij met onze gezinsuitbreiding!
Poezelige groet!