Juliana
Beste Sarah,
Hierbij een beetje nieuws over Juliana vanuit Schoten. Ze is nu een maand in haar nieuwe omgeving en ze heeft een hele evolutie doorgemaakt.
Een kort overzichtje.
In’t begin was ze heel mensenschuw, logisch doordat ze van ’t straat is gehaald. Ze verstopte zich constant. Na een week konden we het eerste echt contact maken door veel bij haar in de kamer te zitten. Na twee weken is ze ons als positief beginnen te ‘ontdekken’. Eens je ze dan kon aaien en ze begon te spinnen wist ze van geen ophouden. Even later, als ze weer rondliep, was ze opnieuw schuchter. Zo is het met stukjes en beetjes gaan beteren. Ondertussen is ze zover dat ze zelf spontaan afkomt, vooral “nu” nu ik hier aan de pc zit te tokkelen….
De relatie met onze eerste poes ‘Barosso’ is redelijk goed. Barosso zit wel veel meer buiten dan vroeger. De reden is dat als Barosso binnen komt, Juliana zo enthousiast is dat ze hem letterlijk ‘bespringt’ van blijdschap … . Ze wil dan met hem spelen, ravotten maar zo denkt Barosso er niet over. In’t begin blies hij veel maar dat begint te beteren, volhoudertje dat ze is ... . Ze groeien ondertussen stilaan wat naar elkaar toe.
Barosso wil in hoofdzaak wel met rust gelaten worden, dat zal zo blijven, maar hij begint toch een beetje meer te verdragen. Zij wil met hem spelen maar begint, meestal nog wel onder dwang…, te beseffen dat ze een beetje afstand moet nemen. Hier is dus nog een verdere afstemmingsperiode nodig …
Voor de rest is het één en al spelen. Zoals ze bij jullie de grootste speelvogel was, zo is ze hier ook. Ze is één en al leven en een spring in’t veld (klinkt het niet dat botst het wel..). Het huis is maw één groot loop, cros- en pretpark. Als we haar van de tafel en uit de gordijnen kunnen houden zijn wij al content ...
Ze heeft voorbije week haar 2e vaccinatie gehad en is ze gechipt. Nog een kleine twee weken en ze mag eindelijk in de tuin.
Dat is het zo ongeveer, als je eens in de buurt moest zijn, geef gerust een seintje, altijd welkom!
Groetjes,
Steven & Ann
