Hoi allemaal,
van de eerste 6 maanden van mijn bestaan weet ik niet zoveel af en misschien maar beter ook. Ik herinner mij nog vaag dat ik begin februari door een oudere man bij opvangmama Sandra terecht kwam. Bibberend, mager en niet meer op mijn achterste pootjes steunend. Verdict mijn bekken gebroken op 5 plaatsen ! Maar ik voelde dat ik een tweede kans kreeg en besloot om te vechten. Dapper als ik ben en met dank aan opvangmama Sandra en de dierenarts heb ik het gehaald en opgegroeid tot een mooie, flinke en zachtaardige kater.

Alhoewel ik super graag bij opvangmama Sandra verbleef, wist ik dat mijn verblijf bij haar maar tijdelijk was. In mei was de tijd gekomen om geadopteerd te worden. Op 29/05/2011 kwamen Rudi en Christel een kijkje nemen en ik vond ze best wel geschikt als mijn nieuwe ouders en zij zagen mij ook onmiddellijk zitten.

Spontaan ging ik in het transportbakje. Tijdens de rit in een groot beest met 4 wielen was ik heel braafjes en stilletjes, want ik wist niet goed wat er aan de hand was. Na een klein uurtje zijn we bij mijn nieuwe thuis aanbeland. Heel voorzichtig klauterde ik uit het transportbakje, kreeg een nieuwe naam, namelijk Tyco, sjiek è, en trok ik de aandacht van mijn 2 medebewoners. Ik blies uit alle kracht en gromde dat het een lieve lust was. Natuurlijk lieten mijn medebewoners zich niet doen en antwoorden ook met geblaas en gegrom.

Papa en mama keken elkaar verschrikt aan en dachten als dat maar goed komt. De eerste dag heb ik mij dan ook boven verschanst.
De volgende dag ging ik op verkenning en ja ik vond mijn draai. De zwarte kater des huizes Smoke zag in mij onmiddellijk een vriendje, maar ik was toch nog niet helemaal gerust. Smoke wilde steeds met mij spelen, maar de eerste week beantwoordde ik zijn uitnodigingen met geblaas en gegrom. De getijgerde kater des huizes, Sky een imposant figuur, al zeg ik het zelf, hield me nauwlettend in het oog. Maar hij kon mij niet imponeren met zijn 8 kilo en liet hem dat ook blijken ... maar na een week heb ik toch de hiërarchie van de 2 anderen erkent en sindsdien zijn wij de opperbeste maatjes.

We spelen, ravotten, klauteren, lopen en eten samen brokjes uit een bakje en in de kattenbak doen we ons kakje. 

Zaterdag krijg ik zoals mijn 2 vriendjes een chip. Niet dat wij buiten mogen, veel te gevaarlijk zeggen onze ouders, maar moesten we ooit eens ontsnappen hebben we een grotere kans om terug bij elkaar te zijn als we gevonden worden. 
Mijn ouders kunnen mij eigenlijk niets weigeren. Ik geef kopjes, spin de pannen van het dak en vraag constant om knuffels of om op de schoot te zitten. Mijn 2 vriendjes houden van nat voer, bah, vind ik niet lekker, maar als papa boterkoekjes of olijven eet dan weet ik altijd stukjes af te troggelen. Vers vlees vind ik ook heerlijk, maar krijg dat niet te veel wegens ongezond voor mijn darmpjes zegt mama. Ondertussen slaap ik ook heerlijk op het grote bed, samen met mijn vriendjes en vind het super om in mijn ouders hun tenen te bijten. Al zeg ik het zelf, ik ben met mijn poezengatje in de boter gevallen !

Lieve opvangmama Sandra, dankjewel voor alles wat je voor mij hebt gedaan, je hebt mijn leven gered en gezorgd dat ik bij leuke mensen met een enorm hart voor dieren terecht kwam.
Miauwkes en kopjes van Tyco, zijn vriendjes Sky en Smoke en vele lieve groetjes van Rudi en Christel.